WATERGEEST

dagboek van een early vutter

Syberia is een van de allerbeste adventure games ooit

Een reactie plaatsen

Eindelijk heb ik Syberia II kunnen spelen, jaren nadat ik het eerste deel had uitgespeeld. Wat een magistraal spel, het beste derdepersoons (je kijkt naar de persoon waar je mee speelt) adventure game tot nu toe. Het verhaal gaat over een advocaat, Kate Walker, die een verkoopcontract moet laten tekenen door de eigenaar van de Voralberg speelgoed fabriek in de Franse Alpen. De huidige bewindvoerder blijkt echter net overleden en de erfgenaam is onvindbaar. In het eerste deel moet Kate op zoek naar deze erfgenaam, Hans Voralberg. Dat blijkt een geniale bouwer van automatons, mechanisch gestuurde robots. Hetgeen blijkt als Kate Oscar ontmoet, de meest geavanceerde automaton die Hans tot nu toe gebouwd heeft. Deze Oscar blijkt Kate naar Hans te kunnen brengen. Met een opwindtrein! Uiteindelijk vindt Kate hem in de plaats Aralbad, overigens na veel obstakels overwonnen te hebben op tussenliggende stations.

In Syberia II komt Kate met Hans en Oscar aan in Romansbourg. Inmiddels is duidelijk geworden dat Hans zijn droom wil realiseren om het eiland Syberia terug te zien. Want daar leven nog mammoeten. Natuurlijk gelooft Kate hem niet, maar ze is erg op de oude man gesteld geraakt en wil hem graag helpen, vooral omdat zijn einde nabij lijkt te zijn. Na veel hindernissen komen ze in het dorp van de Youkol aan, een soort Innuit, maar dan op het euraziatische continent. Hans blijkt daar aan het eind van zijn krachten en Kate moet er echt alles aan doen om hem in leven te houden. Als dat lukt, vertrekken zij met een boot van mammoetslagtanden (!) naar het eiland Syberia. Of ze de mammoeten zien, vertel ik hier niet, maar het einde is een klein beetje onbevredigend, de lange reis in aanmerking genomen. Maar dat is helaas bij vrijwel alle games een probleem.

Tot zover het verhaal. Een verhaal dat staat als een huis en dat is niet verwonderlijk want het is van de hand van striptekenaar Benoit Sokal (Canardo). Meestal rammelt er bij games wel iets aan het verhaal, als het al aanwezig is. Maar bij deze game vertegenwoordigt het verhaal een waarde op zich. De gameplay, de spelbesturing is ook dik in orde. Zelden een derdepersoons adventure gespeeld dat zich zo gemakkelijk liet besturen. De spraak is meer dan in orde, sterke stemmen met persoonlijkheid. Goede voice-acting noemen ze dat in het vak. De muziek is eveneens goed, maar springt er niet uit. Daarbij komt dat muziek spaarzaam wordt toegepast. De puzzels tenslotte zijn allemaal geïntegreerd in het verhaal, je moet deuren openen, gereedschappen vinden, mensen om hulp vragen, enz. Dus geen rare schaakborden die ineens opduiken. De meeste puzzels zijn goed te doen, maar soms zijn er wel erg weinig aanknopingspunten en dan kun je een tijdje bezig zijn. Last but not least voor de liefhebbers: Syberia is door het overvloedige gebruik van veerwerkmechanieken en stoomtechnologie typisch een steampunk spel, met een vleugje magie.

Samengevat een dikke tien. Waarom ga ik zo uitvoerig in op een spel waarvan het eerste deel uit 2002 stamt? Vanwege het goede nieuws dat het spel nog steeds te krijgen is. Bij Amazon.co.uk zag ik de collectors edition (Syberia I en II plus Amerzone) voor slechts vijf engelse pond. Dat betekent dat je het voor net iets meer dan tien euro in huis kunt hebben. Een spel dat helemaal niks aan kracht heeft ingeboet. En dat bovendien fantastisch speelt onder Windows 7. Als je op de afbeeldingen klikt, krijg je vergrotingen te zien.

*** Update: Inmiddels is er sprake van de komst van Syberia III in 2013.

Advertenties

Heb je zelf een mening? Geef hem hier!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s