WATERGEEST

dagboek van een early vutter

Poes Wiezel heeft een griepje

2 reacties

Gisteravond nog net op de valreep met Wiezel, ons eigen poesje van Down, naar het avondspreekuur van de dierendokter geweest. ’s Middags was zij nog lekker aan het liggen geweest (een half uur rondjes draaien voor zij de juiste space-time coördinaten gevonden had), maar toen ik het avondeten in haar bakje rammelde, was zij nergens te zien. Ik vond haar op de bank, levenloos als een borstprothese van hydrogel. Toen ik haar probeerde op te tillen, gromde zij, iets dat zij normaal nooit doet. Ik dacht aan een bijtwond of een breuk. Dus snel naar de dokter. Die kon niks vinden behalve een hevige koorts. Waar komt de pijn dan vandaan, vroeg ik. Nou, net als bij een stevige griep, zei de dokter, dan kan je ook behoorlijke pijn op bepaalde plekken hebben. Gek dat ik dat vergeten was. Toen ik afgelopen februari griep had, deden alle lichaamsdelen aan deze kant van de Yukon pijn, zo erg zelfs dat ik jaloers was op mensen die een aanrijding met een trein hadden gehad. Wiezel kreeg een koortsonderdrukker. En dat heeft iets geholpen, maar helegaar haarzelf is zij nog niet.

Advertenties

2 thoughts on “Poes Wiezel heeft een griepje

  1. Het gaat inmiddels beter met Wiezel, maar ze is nog niet helemaal de oude. Het lijkt wel of ze door de koorts bepaalde dingen vergeten is. Ze wist bijvoorbeeld niet meer waar haar etensbakje stond toen ze weer honger kreeg. Griezelig.

Heb je zelf een mening? Geef hem hier!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s