WATERGEEST

dagboek van een early vutter

Na langdurige therapie heeft Wiezel haar hangmatfobie overwonnen

Een reactie plaatsen

Toen wij Wiezel in de zomer van 2007 gingen bezichtigen bij het gastgezin waar zij namens het asiel verbleef (ja, toen gingen we al naar het asiel, toen was die Dion de Graus er helemaal nog niet), lag zij als klein babypoesje heerlijk te slapen in een hangmat. Dus wij dachten dat het beestje zich stampede thuis zou voelen als wij ook zo’n hangmat kochten. Maar nee hoor, zij ontwikkelde direct een stevige hangmatfobie. Kimmie zag er ook niets in dus de hangmat belandde op zolder op een in-de-weg-lig plekje. Onlangs bij de indoor verhuizing dook het idee op om de hangmat maar weer eens op te hangen. De fobie was nog niet weg. Toen heb ik er een kussentje ingelegd en Wiezel daarop gezet. Na tien minuten intesief praten en aaien ging zij eindelijk liggen. Sindsdien is zij er niet meer weg te slaan. Wat ik me afvraag: zou deze therapie ergens vergoed worden?

Advertenties

Heb je zelf een mening? Geef hem hier!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s