WATERGEEST

dagboek van een early vutter

Een wonderlijke ontmoeting in Frankrijk

Een reactie plaatsen

Ook dit jaar zaten we met vakantie in Frankrijk. Omdat we de laptop konden gebruiken, hadden we weinig last van het slechte weer; we planden onze uitstapje tussen de regenzones door. Op de enige dag dat het volgens de buienradar heel de dag zou regenen, hebben we een tochtje met de auto gemaakt langs de mooiste (volgens de lokale gidsjes) dorpjes van de streek. Later kwamen we nog meer van zulke dorpjes tegen, maar goed. Op de terugweg stond een man met een paraplu driftig naar ons te zwaaien. We dachten: een Fransman in nood, als we maar begrijpen wat hij bedoelt. Het eerste wat hij zei was: “Nooit zie ik Nederlanders hier. Daarom hield ik jullie even aan, om dat te zeggen”. Enfin, van het een kwam het ander, hij woonde daar en vroeg of we iets kwamen drinken. Daar zeggen we nooit nee tegen, dus even later liepen wij zijn kast van een huis te bewonderen. Naar eigen zeggen dateerde het uit de Middeleeuwen. Dat was te zien, enorm hoge kamers, ook op de etages. Zijn vrouw keek niet op van ons bezoek, zij vond het leuk. We hebben twee uurtjes gezellig zitten kletsen. Zij bleken al meer dan tien jaar in Frankrijk te wonen. Naast de begraafplaats nota bene. Toen ik vroeg of zij dat niet eng vonden, zeiden zij: “Rustiger buren zul je nergens vinden”. Zo werd een regendag toch nog een hartverwarmende dag. Ook al regende het sinds we in de dorpjes waren aangekomen eigenlijk al niet meer (maar het was nog wel regenfris).

Advertenties

Heb je zelf een mening? Geef hem hier!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s