WATERGEEST

dagboek van een early vutter

Een huisje vol knoken en schedels is pas echt gezellig

Een reactie plaatsen

Dit was een element van de katholieke folklore waar ik al vaak over gelezen had, maar nog nooit in aanraking mee was geweest: een ossuarium. Dat is een verzamelplaats van beenderen en schedels die bij het ontruimen van graven tevoorschijn zijn gekomen. Uit eerbied voor de doden gooide men die resten niet weg, maar men stapelde ze lekker compact op, in een huisje of een kelder. Een soort archief van de begraafplaats zeg maar. Althans dat gebeurde daar waar het katholieke geloof domineerde. Calvinisten vonden dat uiteraard eng, die geheimslijpers. Groot was dus mijn vreugde toen ik op een wandeling bij het stadje Marville op de kaart het woordje “ossuaire” zag staan. Nog groter werd mijn vreugd toen we er aankwamen, want de begraafplaats van St Hilaire en de oude kapel (12e eeuw) waren op zichzelf al de moeite waard. Na enig zoeken vonden we het ossuarium. Het zag er niet helemaal fantastisch onderhouden uit. Maar later bleek dat de lokale, balstorige jeugd waarschijnlijk pogingen heeft gedaan om de boel te verruïneren.

Advertenties

Heb je zelf een mening? Geef hem hier!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s