WATERGEEST

dagboek van een early vutter

De makers van The Black Mirror kwamen in tijdnood

Een reactie plaatsen

De afgelopen maanden heb ik een spel gespeeld dat nog uit de begindagen van Windows XP dateert: The Black Mirror. Het is een klassiek point & click adventure, waarin je raadsels op moet lossen. Om te beginnen het raadsel rond de dood van je oom William. Je bent van adel, een Gordon, Samuel Gordon. En die familie blijkt een duister geheim te hebben. Er zijn twee takken Gordons, maar ik ben er niet achter gekomen, of de ene waartoe jij behoort nou echt beter is dan de andere. Wel is de duivelse tak in het verleden verslagen en weggeborgen. Nu dreigt het kwaad terug te komen. Het is jouw taak te voorkomen dat het echt gebeurt. Genoeg gegevens voor een spannend verhaal. En spannend is het. Alleen komt niet zo heel goed uit de verf waarom jij er nou iets aan zou moeten doen. Het is meer zo dat je het toevallig doet, omdat je achter de waarheid omtrent de dood van William wilt komen.
Het spel heeft prachtige, sfeervolle locaties. Met name de oude landhuizen (zoals Black Mirror) tonen een overdaad aan landhuizerige details. Wat me vooral opviel waren de vele beelden van naakte vrouwen, al dan niet beschadigd, met hoog opgestoken tieten, een wespentaille en stevige heupen. Het lijkt erop dat de oude heren van Black Mirror oog hadden voor vrouwelijk schoon. Kijk eens naar de lampen bij het hek. Dat zijn bollen die door vrouwen boven het hoofd gedragen worden. In zo’n huis zou ik meteen willen wonen. En anders zou ik ze in mijn tuin willen.
Er is meer dan genoeg te doen. In het begin lijk je nauwelijks vooruit te komen. Je moet eindeloos inlichtingen inwinnen, ruimtes onderzoeken, dingen oprapen en met elkaar in verband brengen. Het lijkt er echter op dat de makers, die een gigantisch spel wilden bouwen, in tijdnood kwamen. Opeenvolgende hoofdstukken duren steeds korter en het eind is voorbij voor je het weet. Een ander nadeel van het spel is dat het extreem lineair is. Je moet alle stapjes gezet hebben, voor het gebied dat je wilt bekijken, toegankelijk wordt. Het voordeel daarvan is wel weer dat je nooit iets vergeten kunt hebben.
Al met al is het toch een goed spel. Niet zo griezelig als sommige recensies beweren, maar wel extreem sfeervol. En je kunt een paar keer doodgaan. Dus save regelmatig. Daarvoor moet je wel al snel de saveslots hergebruiken, want er zijn er maar twintig. Maar je hoeft toch niet terug naar eerdere situaties, dus dat is geen bezwaar. Een 8- lijkt me een goede score.

Advertenties

Heb je zelf een mening? Geef hem hier!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s