WATERGEEST

dagboek van een early vutter

Dubbelzien op Ameland | Nog een Geitenduin.

6 reacties

Eind september, begin oktober zaten we op Ameland. Het was redelijk droog, maar de wind snoeide hard. Men zegt dan in de volksmond dat je lekker je hoofd leeg kunt laten waaien, maar het mijne waait eerder vol. Met snot. Ik zal een gevoelig hoofd hebben, niet zo één als in de volksmond. Het snot viel ook wel mee, maar de voorhoofdsholten hadden minder pret, zodat ik zo’n ouwewijvenbandje heb gekocht om mijn voorhoofd uit de wind te houden.
We hadden een huisje gehuurd in het mooiste gebied van Ameland, het duingebied achter de Zwarte weg. Daar liggen rietgekapte vakantiehuisjes op grote percelen duingebied. Althans dat deden zij. Want de nieuwe trend is de oude huisjes te slopen en dan op hetzelfde perceel twee enorme villa’s te zetten van een formaat dat zelfs als woonhuis royaal genoemd zal worden. Met weekhuurprijzen van tweeduizend euro plus in het hoogzeizoen. Op Ameland gebeurt nu hetzelfde als lang geleden op de Duitse wadden is gebeurd: er wordt een luxe vakantieoord van gemaakt. De Duitse wadden zijn daardoor onbetaalbaar geworden. Nu zijn onze wadden aan de beurt. Niet de slimste strategie in tijden van een crisis die nooit meer over dreigt te gaan. Voor ons mooie duingebied is het resultaat dat de huizen nu mannetje aan mannetje staan, zodat het vrije gevoel langzaamaan verdwijnt. Plus het psychologische effect dat wanneer iemand zoveel geld betaalt, hij en zij ook denken dat zij alles mogen, met name tot diep in de nacht lallen, zuipen en luidkeels boeren op het terras. Dat soort volk wens ik bij voorbaat kutzomers toe.
Een mooi voorbeeld van de verkramping van het duingenot is het huisje “Het Geitenduin”. Elke keer als wij erlangs reden op de fiets zeiden wij tegen elkaar: “als we de hoofdprijs winnen, dan is dit het huisje van onze dromen.” Maar nu hebben ze er een kopie naast gezet. Die heeft nog geen naam, maar ik verwacht niets beters dan “Het Geitenduin 2”. Als zij het nou nog “Het Bokkenduin” zouden noemen. Hoe het ook zij, de ruimtelijke beleving is op deze manier goed verpest.

Advertenties

6 thoughts on “Dubbelzien op Ameland | Nog een Geitenduin.

  1. Schrijver had het niet beter kunnen verwoorden. Ik heb overigens goede herinneringen aan Ameland en ook het Geitenduin. Het huisje is er door mijn tante neergezet en stond een paar huizen van ons ouders huisje. We speelden er veel als kinderen. Dat was de tijd dat er ook nog een bos stond achter de huizen. Het was oorspronkelijk zwart van kleur en het is jammer dat het later licht blauw is gemaakt maar goed, dat is een kwestie van smaak. Men verstaat tegenwoordig de kunst om daar waar iedereen toch de schoonheid van inziet om zeep te helpen om wille van de kortzichtige gedachte van extra financieel gewin.

  2. Marjolein Bastin is niet alleen een bekende Amelandster, ze is wereldberoemd ook nog! Zo! 🙂

  3. Ik denk dat wanneer Het Geitenduin nog van haar zou zijn er geen tweede naast gebouwd zou zijn, denk je ook niet?

Heb je zelf een mening? Geef hem hier!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s