WATERGEEST

dagboek van een early vutter

“In het land van vergeten” mag je niet vergeten als stripliefhebber

Een reactie plaatsen

Het is lang geleden dat ik over de negende kunst schreef. Lang geleden ook dat ik een stripboek kocht. Er zijn jaren geweest dat zo’n 80 stripboeken per jaar kocht. Maar op een of andere manier heeft het medium een beetje zijn glans verloren. Zal wel door de digitalisering van de wereld komen. Daardoor verliest alles zijn glans. Laatst had ik gelukkig een cadeau nodig voor iemand en ik ging voor alle zekerheid ook maar eens in de stripwinkel kijken. Daar vond ik iets van Shaun Tan dat me wel leuk leek. Maar het beeldschone meisje van de winkel kwam tussenbeide. Als ik dat mooi vond, dan zou ik dit zeker mooi vinden. Zij liet mij het boek “In het land van vergeten” zien. Ik zweer het, het kwam niet door de verkoopster, dat ik dit zo’n schitterend boek vond. Het heeft gewoon alles om pure kunst te zijn. De plaatjes zijn prachtige olieverf schilderijen, met soms surrealistische trekjes (voorplaat). Zij vertellen op zich een verhaal zonder woorden over een zwaar dystopische wereld. De hoofdpersoon probeert er geleidelijk aan te ontsnappen. Hij zit in het verband, hij heeft een aanslag van de terreurkatten op zijn bus overleefd. Pas aan het eind zie je zijn gezicht. Een auteur heeft teksten bij de plaatjes geschreven. Die passen er niet alleen prima bij, maar laten zich ook zelfstandig als verhaal lezen. Het boek is nauwelijks na te vertellen. Lees het zelf, het is het waard. Een meesterwerk. Van tekenaar Stéphane Poulin en schrijver Carl Norac.

Advertenties

Heb je zelf een mening? Geef hem hier!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s