WATERGEEST

dagboek van een early vutter

Laatste koninginnedag op Hulshorsterzand

Een reactie plaatsen

Het leek ons een goed idee om de aanhankelijkheid van het Hulshorsterzand te meten. Die viel wat tegen. Uit een enkele mierenleeuwburcht stak wel een vlag, maar daar hield het mee op. Verder was dit een deel van Vaderland dat van koning en koningin verstoken bleef. Zelfs het zand stoof niet, terwijl het hier dankzij eigenaar Natuurmonumenten toch aardig kan spoken. Tenminste, dat willen zij ons doen geloven, het maakt zo’n natuurgebied meteen een stuk spannender. Ik had mijn camera meegenomen, mede omdat dennenbomen, die ik heel mooi vind, toch niet snel weg kunnen komen. Inderdaad zag ik veel minder dan op 8 april, toen ik mijn camera niet had meegenomen. Het spannendste dat ik vast kon leggen waren de woelsporen van everzwijnen. Ik zag nog wel een glimp van een paar reeën overigens, maar zodra die mijn camera geglimpt hadden, waren zij spoorslags verdwenen. Evengoed is het een mooi gebied, dat Hulshorsterzand. Je waant je in de duinen, als je het geraas van de A28 tenminste als de branding wilt horen.

Advertenties

Heb je zelf een mening? Geef hem hier!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s