WATERGEEST

dagboek van een early vutter

Het Teken Van De Maan is een verpletterend mooi sprookje

Een reactie plaatsen

Mijn grote passie voor stripverhalen is eigenlijk wel zo’n beetje voorbij. Ik koop ook vrijwel niets meer. Maar af en toe kom ik een album tegen dat zo mooi is, niet alleen qua tekenwerk, want dat is toch heel belangrijk bij een strip, maar ook qua vertelling, dat ik het eenvoudig niet kan laten liggen. Zo ging het ook met dit album, dat ik overigens als verjaarscadeau voor mijn neef heb gekocht, wetende dat ik het wel van hem zou mogen lenen. Uitgesteld genot, heet dat.
Het teken van de maan is gebaseerd op een volkslegende vol donkere bossen, wolven en de maan. Scenarist Enrique Bonet heeft het bewerkt tot een sprookje waar veel klassieke elementen in voorkomen, de slechterikken, de gluiperd, de tovenares, de natuurvriend. Maar centraal staat de geschiedenis van Artemis en haar broertje. Artemis gaat graag bij de toren in het bos naar de wassende maan kijken. Daar is ook een put waar het broertje bang voor is, dankzij de griezelverhalen van de dorpelingen.
De angstdromen die Artemis regelmatig plagen komen uit, er gebeurt iets verschrikkelijks. Artemis is daardoor getroebleerd; zij scheert zich kaal en komt haar huis niet meer uit. Zij geeft de maan de schuld van alle ellende. Jaren later is Rufo, de slechterik, aan de macht. Hij organiseert een feest waar hij ook Artemis uitnodigt, want hij wil haar al jaren hebben. Maar zij wil niet gaan. Dan neemt Rufo de natuurmens Spriet gevangen, zodat Artemis wel naar het feest zal komen om hem te redden. Onderweg wacht Rufo Artemis op en wil haar verkrachten. Maar zij weet weggedrongen herinneringen bij hem op te roepen, die hem ziedend maken. Rufo besluit Spriet door een woeste beer te laten verslinden. Het loopt allemaal heel anders dan Rufo verwachtte. Uiteindelijk weet Spriet Artemis weer met de maan te verzoenen. En zij blijken nog gelukkig te leven (dat het lang was blijkt nergens uit).
Het tekenwerk van Jose Luis Munuera is schitterend. Het album bevat alle mogelijk tinten grijs, ook zilverachtig grijs. Alleen de mantel van Artemis is rood. In de tekeningen heeft Munuera niet alles geinkt, waardoor de figuren vrijkomen van de achtergrond en accenten in het landschap er uitspringen. Niet te geloven dat dit dezelfde tekenaar is die geen succes had met Robbedoes en Kwabbernoot. Een en al genot. Als je van de betere strip houdt, van de grafische roman zeg maar, dan mag je dit boek niet missen.

Advertenties

Heb je zelf een mening? Geef hem hier!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s