WATERGEEST

dagboek van een early vutter

Tijd en storm slaan toe op Schokland

1 reactie

Zaterdag beloofde mistig maar droog te zijn. Het leek ons leuk om in die omstandigheden op het voormalige eiland Schokland te gaan wandelen. Het basis rondje is zo’n 10 km. en dat is een afstand waar mijn onderstel nog net raad mee weet. Afslaand via een nieuw zijpad naar de gesteentetuin, waar men de Noordoostpolderse zwerfkeien heeft opgeslagen die in 1943 het ploegen verhinderden, zagen wij dat de afgelopen storm er flink ingehakt had. Talloze bomen lagen om, en die aanslag op het bosje kwam dan nog bovenop de omzaagaktiviteiten in het kader van bosvernieuwing. Kortom, lokale belanghebbenden zitten voorlopig niet zonder brandhout.
In het bezoekerscentrum troffen wij dus terecht een verwarmende houtkachel en twee medewerkers, waarvan er een ons kennisniveau wist op te krikken. Zo leerden we dat het eiland constant aan het verzakken was, omdat de onderliggende veenlagen uitdroogden door te lage waterstand. Daarom is men nu al een aantal jaren bezig met het vernatten van de direkte omgeving van het eiland. De 71-jarige verteller droomde er al stilletjes van dat hij het nog mee zou maken dat er weer overal water rondom Schokland zou zijn. Maar zo hard gaat het nou ook weer niet met de opwarming van de aarde. Gevolg van de inklinking van het veen is wel dat bomen die aan de voormalige oevers zijn geplant, nu vaak met de wortels een eindje boven de grond uitsteken.
We vervolgden onze reis naar de haven van Oud Emmeloord aan de noordkaap. Daar was al het eerste bordje verboden toegang verrezen, alsmede een kunstwerk, om het eiland op te stoten in de vaart der volkeren. Het is ons een raadsel waarom dat nodig is, want Schokland staat al naast de Taj Mahal op de werelderfgoedlijst (reken zelf de scrabblepunten maar uit). Na een boterhammoment in het havengebouwtje, gingen wij weer terug in zuidelijke richting. Het museumdorpje Middelstreek lieten we links liggen, om vervolgens even stil te staan bij de waterput op de Zuidert (een terpje). Ook daar waren sporen van de storm zichtbaar, het oud-Zuidertse schuilhuisje was scheef geduwd door de wind. Bij de zuidpunt, Oud Ens geheten, zagen we dat de klimtoren spoorloos was verdwenen. Maar die is vast niet omgewaaid, want er was ook niets meer van het onderstel te zien. Al met al een geslaagd voorbeeld van een dagje “de paden op”.

Advertenties

One thought on “Tijd en storm slaan toe op Schokland

  1. In het schokkerbos is niet gekapt in het kader van bosvernieuwing maar wegens de Essentaksterfte. Deze ziekte zorgt voor het doodgaan van de essen. In Scandinavië/Denemarken is al ca 80% vd Es dood. Daarom is hier de keus gemaakt om het hout uit het bos te halen en te gebruiken. Lijkt ons beter dan het zelfde hout uit andere landen te importeren. In Nederlandse bossen geteeld hout is duurzaam. Uiteindelijk gebruiken we allemaal nog houtprodukten (wc papier, boeken, tijdschriften, meubels etc)

Heb je zelf een mening? Geef hem hier!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s