WATERGEEST

dagboek van een early vutter

Myst V = Myst revisited

Een reactie plaatsen

Al eerder vertelde ik dat mijn passie voor adventure games driftig tanende was. Het laatste spel dat ik helemaal heb uitgespeeld, was Return to Mysterious Island, geen hoogvlieger , maar wel vol acceptabele puzzels qua moeilijkheidsgraad. Daarna lukte me het niet meer om geboeid te raken. Ik heb de volgende spellen geprobeerd (en de euvels erbij gezet):
Cameron Files 1 – vreselijke trage ontwikkeling
Memento Mori – ik blijk detectivegames te haten
Still Life – idem
The moment of silence – idem
Darkness within – idem
Drawn – te kinderlijk
Fahrenheit – actie elementen, een gruwel, brrrrr
Paradise – grafisch adembenemend, maar te hondsmoeilijke puzzels
So Blonde – leuk, maar te leuk, te veel Monkey Island
Je begrijpt dat ik dacht dat het voor mij helemaal voorbij was met games. Na ooit aan de haak geslagen te zijn door het onovertroffen Myst, beloofden games nu een gepasseerd station te zijn. Ongeveer zoals de Suske en Wiske boeken uit je jeugd in volwassenheid niet meer aanslaan. En toen pakte ik het laatste ongespeelde Myst spel dat nog op de plank stond, Myst V – End of Ages. Lange tijd durfde ik er niet aan te beginnen, enerzijds omdat een tijdperk dan echt voorbij zou zijn, en anderzijds omdat ik bang was dat ik dan niets meer zou hebben voor achter de geraniums. In eerste instantie kreeg ik het spel niet aan de praat onder Windows 7. Dus heb ik het op mijn oude Windows XP pc geprobeerd. Daar draaide het wel op, maar de videokaart vloog gierend uit de bocht. Hij kon de gekozen instellingen niet aan en sloeg af vanwege oververhitting. Nog een paar dagen zoet mee geweest. Gelukkig bleek het probleem onder Windows 7 heel simpel op te lossen. Kopieer een bepaalde map die door de initialisatie van het spel gevuld is onder Windows XP naar Windows 7 en alles werkt perfect. De gast die dat heeft uitgevogeld verdient absoluut de gouden medaille voor uitvogelen.
En toen openbaarde het spel Myst V zich aan mij in al zijn grafische pracht en glorie. Wauw, wauw, wauw, ik dacht dat ik nooit meer die ultieme ervaring terug zou krijgen die ik bij Myst had gehad. Total immersion noemen ze dat, totale onderdompeling. En zo bewijst Myst V dat een meesterverteller een uniek stempel kan drukken. Myst, Riven en Myst V hebben het alle drie, maar Myst III en Myst IV die niet door Rand Miller zijn gemaakt, hebben het niet, hoe goed zij ook zijn. Als ik het uitgespeeld heb, zal ik nog wel eens vertellen hoe het was. Maar ik kan me nu al niet meer voorstellen dat ik teleurgesteld zal worden.

Advertenties

Heb je zelf een mening? Geef hem hier!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s