WATERGEEST

dagboek van een early vutter

Ameland was deze keer heel anders

2 reacties

“Het wad is nooit hetzelfde” zeggen ingewijden vaak. Een open deur natuurlijk, want het is eb of het is vloed, het regent of het schijnt, het is guur of het is lekker. Maar het blijft toch heel erg water, modder en zand. Geen kwaad woord daarover, want ik vind het mieters. Maar wat ik wil zeggen is dat Ameland toch elk jaar herkenbaar hetzelfde is, met hooguit weer wat meer accommodatie ten behoeve van de altijd maar vrijer wordende markt (tot heel het eiland vol zit, dan ben ik weg). Hetzelfde eiland biedt kort gezegd een wisselende aanblik. Maar zo wisselend als dit jaar zagen we het nooit.
We gingen van 14 tot 21 maart. En meteen werden we al geconfronteerd met een bericht dat de veerboot vertraging had opgelopen door extreem laag water. Nou ja zeg, in 22 jaar niet meegemaakt. En nog wel extreem ook. Toen we later een tocht naar Oerd en Hon maakten, de natuurgebieden op het oostelijk deel van het eiland, zagen we pas wat er aan de hand was. Er woei al dagen een ferme oostelijke wind, waardoor de Waddenzee niet goed meer volliep vanuit het westen. We konden deze keer helemaal de haak van de Hon aflopen, de zandrug die vanaf het Noordzeestrand de Waddenzee insteekt. En zelfs daar voorbij, want de platen aan de Waddenzee kant stonden al een tijd erg droog. Dat bleek bijvoorbeeld uit de verste kreek in het duingebied. Die stond nu vrijwel droog terwijl er anders in elk jaargetijde goed water in stond. De uitgestrektheid van dit deel van het eiland kwam nog meer tot zijn recht dan normaal: een kilometers grote zandvlakte. En geen kip te zien. Een keer zagen we types in een auto. Je mag namelijk in het winterseizoen met je auto het strand op; een tegemoetkoming aan het populistische janhagel waarschijnlijk (we hebben een fourwheeldrive en nou zullen we fourwheeldriven ook, daar doen die linkse natuurbeschermers mooi niks tegen). In het warme seizoen kun je hier wel tot twintig types tegenkomen, dan is het ineens niet zo rustig meer.
De weidsheid inspireerde me tot talloze foto’s die samen een panorama moesten vormen, want de in-camera panoramafunctie werkt niet door het gebrek aan contrast. Maar uit de hand is de kans op succes beperkt zoals het 180 graden panorama vanaf het Pinkegat (tussen Ameland en Schiermonnikoog) laat zien. Toch geeft het een indruk van weidsigheid en dat is mooi. Uitleg van de foto’s zie je zoals altijd door er met de cursor op te gaan staan. Door te klikken krijg je een grotere foto te zien.

Advertenties

2 thoughts on “Ameland was deze keer heel anders

  1. Wij zijn afgelopen kerst voor het eerst op de Waddeneilanden geweest, op Ameland. Was heel erg mooi en erg leuk!

Heb je zelf een mening? Geef hem hier!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s