WATERGEEST

dagboek van een early vutter

Ik zag twee ijsberen … geen zoete broodjes smeren

Een reactie plaatsen

Door een familiaire omstandigheid waren we op 27 maart in diergaarde Blijdorp. Het was lang gelden dat ik daar was. Ik zal 8 jaar oud geweest zijn en had vlak daarvoor mijn moeders oude Agfa boxcamera gekregen. Ik heb toen een heel rolletje volgeschoten, wat bij een opnameformaat van 6×9 neergekomen zal zijn op 8 foto’s. Vol trots herinner ik mij dat die opnamen nog aardig gelukt waren ook. Mijn toenmalige nicht stond erop en verder een olifant als ik mij goed herinner. Sommige van de oorspronkelijke gebouwen herkende ik nu nog van die foto’s, 55 jaar later.
Deze keer stond Blijdorp in het teken van de ijsbeertjes, twee stuks, die ongetwijfeld namen hebben als Ed en Willem. Zij waren lekker aan het dollen terwijl moeder ijsbeer weg stond te dromen over het wegvallen van de hinderlijke omheining waarachter allemaal lekker sappige hapjes stonden. Al vond ik dat zelf wel meevallen. De ijsbeertjes waren volledig in de actieve stand en dolden vrolijk in het rond. Wat mij ertoe bracht om het filmen met mijn nieuwe camera te proberen. Nou dat ging erg goed, kan ik vertellen. Helaas heb ik de filmpjes nog niet terug kunnen kijken, want ik heb geen idee hoe ik ze weer kan geven. Het standaard opnameformaat is namelijk AVCHD of zoiets en daar begrijp ik geen f**k van. Het is zo’n containerformaat waarvoor je afspeelsoftware nodig hebt, die ik niet heb. Windows begrijpt het standaard ook niet, maar vroeg of laat zal ik uitvissen hoe het zit. Intussen heb ik de camera maar op MP4 gezet, want dat begrijpt de wereld wel.
Natuurlijk heb ik ook gewone foto’s gemaakt. De eerste twee gingen niet goed omdat de beertjes al snel buiten beeld buitelden. Daarop besloot ik de troefkaart van deze camera uit te spelen: 12 fps. Ja, 12 frames per seconde, da’s pas snel. Alle 72 opnamen zien er spetterend uit, wat bewijst dat dit een nuttige instelling is voor onrustige elementen, zoals ijsbeertjes, kinderen en honden. Naast mij stond een fanatieker fotograaf met iets zwaars, Canon geloof ik, te foeteren dat het allemaal te snel ging. Maar eerlijk is eerlijk, als hij een scherp moment heeft getroffen, dan zal de beeldruis minder zijn dan bij mij. De reden dat we in Blijdorp waren was een feest op zichzelf, maar toch fijn dat we de schattige ijsbeertjes in actie hebben gezien.

Advertenties

Heb je zelf een mening? Geef hem hier!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s