WATERGEEST

dagboek van een early vutter

Ameland in panorama’s | 5: afscheid van De Bonte Piet

1 reactie

Klik op een plaatje om de grote versie te zien.
We hebben pakweg zes jaar achter elkaar het huisje Bonte Piet gehuurd toen Elvin nog jong was. Het staat in het duingebied tussen Nes en Buren. Alle huisjes in dat gebied hebben rieten daken. Da’s natuurlijk duur, maar wel sfeervol. Het bijzondere van de Bonte Piet is dat er een vlak speelveldje bij ligt wat redelijk zeldzaam was in die tijd. Later hebben patsers bij het neerzetten van hun kapitale vakantiehuizen de duinen meteen flink laten egaliseren zodat je je bij sommige huizen gewoon in Bergen aan Zee waant. We bewaren fijne herinneringen aan de Bonte Piet. We hebben er zelfs nog eens een zonsverduistering meegemaakt, kejje nagaan. Binnenin was het best gezellig ingericht, alleen niet helemaal handig. Een ramp was de letterbak, waar alles uitviel als de deur door de tocht dichtklapte. Gelukkig heeft de eigenaar nooit gemerkt dat alle schelpjes op een andere plek stonden. Prettig waren de twee terassen, op de noordoostkant voor het ontbijt en op de zuidoostkant voor de rest van de dag.
Twee jaar geleden vernamen we dat de Bonte Piet verkocht zou worden. Als zo’n ouderwets huisje uit de tijd van “allemaal de schouders eronder” verkocht wordt dan gaat het geheid tegen de vlakte om plaats te maken voor een wanstaltige villa met inpandig zewmbad of jacuzzi en sauna. Dat soort huizen doet minstens 2000 euro per week in het seizoen, voor ons niet op te brengen. Dus besloten we er nog een keer heen te gaan. Dat was vorig jaar. Net op tijd want het huisje ging uit de verhuur. Maar deze zomer zagen we dat het ineens weer verhuurd werd. Het bleek nog niet gelukt om de proletenvilla van twee miljoen te verkopen, zodat de projectoplichter het nog maar een tijdje te huur aanbood. En nog een tijdje langer hebben we inmiddels gezien, want kennelijk heeft ook niemand 1.5 miljoen over voor een vakantiehuis op Ameland. Daardoor hebben we er dit jaar nog een weekje kunnen vertoeven om definitief afscheid te nemen.
Van de Bonte Piet liepen we in pakweg vijftien minuten naar het strand, hoewel met een kleine jongen duurde het misschien iets langer. De strandopgang lag precies tussen de twee strandtenten in waar iedereen zat, zodat het op ons plekje altijd vrij rustig was. Geen Zandvoortse taferelen, maar dat zie je sowieso niet op de eilanden. Het enige minpunt waren de groepen kansarme Duitse jongeren die in kerkelijk verband van betaalbaar strandvertier werden voorzien. Iets dat in eigen land ofwel niet is toegestaan ofwel twee keer zo duur. Gezien het enorme aantal Duitsers op Ameland vermoed ik het laatste. Van mij mogen ze Ameland autovrij maken, net als Schiermonnikoog en Vlieland. Het zou de opmars van patserige vakantieverblijven misschien afremmen. De Belgische kust is het nog niet, maar er staan wel elk jaar nieuwe huizen en hotels.

Advertenties

One thought on “Ameland in panorama’s | 5: afscheid van De Bonte Piet

  1. Er zijn nieuwe verontrustende plannen voor bouwen aan onze kusten.
    Of de eilanden hier ook slachtoffer van worden weet ik niet.

    Ach, ik koester mijn herinneringen.

    Bezorgde groet,

Heb je zelf een mening? Geef hem hier!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s