WATERGEEST

dagboek van een early vutter


Een reactie plaatsen

Het Groot Dictee van de Kleine Taal

Ik doe al heel lang mee met het Groot Dictee. De laatste jaren kroop mijn score richting het gemiddelde, gisteren dook ik eronder met slechts tien fouten. Iets om trots op te zijn, zou je zeggen. Maar nee, ik heb er een ongemakkelijk gevoel aan overgehouden; het dictee was te makkelijk. Arnon Grunberg had zich ten doel gesteld een leesbaar dictee te schrijven dat niet bol stond van de moeilijke woorden. En dat is nu precies verkeerd. Een dictee moet zulke onwerelds moeilijke woorden hebben dat het klamzweet je uitbreekt en de koude rillingen door je gebeente sidderen. Het is net als met horror. Die is pas goed als je eerst drie keer onder je bed kijkt aleer er in te stappen en vervolgens niet kunt slapen vanwege rare geluiden. Als je na het lezen van een horrorverhaal denkt: “hé leuk, met een kunstgebit kan een vampier ook uit de voeten”, dan is er toch niets meer aan. Volgende keer weer een hondsmoeilijk dictee graag, zodat we het kreunend en steunend op kunnen schrijven.

Advertenties