WATERGEEST

dagboek van een early vutter


Een reactie plaatsen

Tijdens het theaterconcert van De Dijk werd ik ter plekke fan

Gisteren naar het eerste van de tien theaterconcerten van De Dijk geweest. Het was mijn kerstkadootje voor Rita, die een enorme fan van Huub en zijn band is. Zelf ben ik nooit zo’n fan geweest. De studioversie van “Als ze er niet is” vind ik bijvoorbeeld tamelijk aanstellerig. Maar wat een live band zeg: fenomenaal. Natuurlijk had ik dat kunnen weten op grond van wat ik op tv had gezien. Maar dat massale, met tienduizend man tegelijk je vingers verbranden aan je aansteker kan me niet bekoren. Om maar te zwijgen van dat irritante meezingen en (uit-de-)maatklappen. Dat viel gelukkig heel erg mee in het theater. Weliswaar zaten er op ons balkon een paar neurotici die voortdurend probeerden iedereen aan het klappen te krijgen, maar gelukkig wilden de meeste mensen gewoon van de muziek genieten. Ook zaten er vlakbij ons een suffe griet die haar klep niet kon houden en een aansteller die wilde laten zien dat hij alle nummers uit zijn hoofd kende. Maar dat was het enige minpunt. Het concert zelf was voortreffelijk. De vaste crew had geen enkele moeite met de beperkingen van het theater. Alleen toergitarist JB Meijers leek maar moeilijk te kunnen wennen aan een klein versterkertje. Zoals bij een band van naam gebruikelijk duurden de twee sets maar net iets meer dan anderhalf uur. Maar in die tijd heb ik dan ook intens genoten. Sterker nog, ik ben ter plekke fan geworden. Het merendeel van het publiek was trouwens erg 45-plus, waarschijnlijk veel die-hard fans, waardoor ik niet het gevoel hoefde te hebben dat ik tussen guppies zat.

Advertenties


Een reactie plaatsen

Artur Rosa voert computer graphics naar grote hoogten

Op het kruisvlak van kunst en sf, allebei thuis in mijn interessegebieden, bevindt zich het verschijnsel van de computer graphics, plaatjes gemaakt met de computer. Algemeen bekend op dit vlak zijn de koddige poppetjes van Toy Story. Maar met computer graphics kan heel wat meer. Sterker nog, in handen van een kunstenaar kan de computer de mooiste kunstwerkjes tevoorschijn toveren. Wat nog wel een rijdrovende bezigheid is, overigens, maar schilderen gaat ook niet vanzelf. Een van mijn favorietste digitale kunstenaars is Artur Rosa, een Portugees, die in 2006 voorzichtig begon met het maken van tekeningen op de computer, als hobby. Zijn huidige werk is van een adembenemende schoonheid. En omdat hij grijpt naar droom en verbeelding voor zijn onderwerpen, hebben zijn platen vaak iets dat niet helemaal van deze wereld is. Uit zijn oude werk stamt “Old Land of Giant Gods”. Veel moderner is “The Sky is the Limit”. Wil je meer van hem zien? Vrijwel al zijn werk staat op de site van deviantart, waar hij de naam Arthur Blue voert. De link staat hier rechts onder het kopje “Kunst.”


Een reactie plaatsen

Met een schilderij van Ineke ten Kaate op weg naar het mecenaat?

We voelden ons altijd heel wat, met een echt schilderij aan de muur. Mecenassen voelden we ons dankzij het originele doek van Najah waar we in 2002 per ongeluk tegenaan liepen bij de galerie in Almere Haven. Nou ja, het was eigenlijk een ander schilderij waar we tegenaan liepen, maar dat bleek al op geniepige wijze aan een ander verkocht. Het schilderij dat we wel kochten was nog vrij en net zo leuk. Het stelt ons inziens een cosmopolitische stad voor, waar alle geloven zusterlijk naast elkaar kunnen gedijen, zonder achterbakse belastingen voor andersgelovigen.
Met het eerste schilderij was echter slechts de helft van de kale muurplekken bedekt. Dus keken wij vol goede hoop uit naar een volgende aanwinst. Maar net als één keer een beetje winnen in de loterij geen enkele garantie op toekomstige herhalingen biedt, bood ook het eerste doek geen houvast voor het vinden van een volgend. Er kwam wel eens wat voorbij, maar dan was het net niet helemaal wat we ervan dachten of we kregen buikpijn van de prijs. Tot we een mailing van onze galerie kregen waarin een aardig plaatje stond. Ter plekke kijkend wisten we het natuurlijk weer niet, maar gelukkig bleek het een serie. En het derde schilderij in de reeks was raak. Het doek van Ineke ten Kaate moet een Forêt Inspirée Rouge voorstellen. Persoonlijk denk ik eerder aan de Kristallen Aarde van schrijver J.G. Ballard. Het hangt op de lege plek boven de bank.
Nu voelden we ons pas echt mecenassen, meetellend in de wereld der kunsten. Maar ons mecenasdom was van korte duur. Want al snel leerden we via via dat in bepaalde kringen één schilderij een lege dop is. Twee schilderijen zijn een half ei en je begint pas voorzichtig mee te tellen als beschermheer der kunsten vanaf drie kunstwerken. Helaas zitten er geen kale plekken meer op de muren, dus zullen we halfweg ons mecenaat blijven steken.


Een reactie plaatsen

Jan Hendrik Verstegen en Danielle Kwaaitaal in het Nijenhuis te Heino

het nijenhuisWie? Wat? Waar? Jan Hendrik Verstegen is vooral bekend vanwege zijn schilderij “Tyrannie der stalen helmen”, dat hem stevig in de (magisch-)realistische school uit de eerste helft van de vorige eeuw plaatst. Maar verder is er weinig van hem bekend. Museum “De Fundatie” uit Zwolle, waartoe ook kasteel “Het Nijenhuis” behoort, wilde daar met de overzichtstentoonstelling “Adembenemende ruimtelijkheid” verandering in brengen.pet of the year Niet alles is even indrukwekkend, maar het is beslist een leuke tentoonstelling. Net zo mooi vond ik de tentoonstelling “Hidden series” van fotografe Danielle Kwaaitaal. Zij heeft vrouwen gefotografeerd in merkwaardig statische poses, waarbij een groot deel van het lichaam bedekt is door ruwe stoffen, juten zakken bijna. De houding van de vrouwen deed me denken aan de standaard houding in het softwarepakket Poser.plafondschildering in het nijenhuis Daanaast zijn er portretten van jonge meisjes (ca 12 jaar) te zien, waarbij zij een soort masker op de gezichten heeft aangebracht. Deze foto’s vond ik nog mooier, van een surrealistische schoonheid welhaast.
Niet alleen de tentoonstellingen zijn leuk, ook het kasteeltje zelf is mooi om te zien, van binnen en van buiten. Let op de terloopse plafondschildering in een van de kamers op de bovenverdieping. Om het kasteel heen ligt een fraaie beeldentuin. Jammer dat beelden die gevoelig zijn voor vorst (zachte steensoorten) nu zijn ingepakt. We komen nog eens terug in de zomer, denk ik. Ben je in de buurt van Zwolle, ga dan eens langs het Nijenhuis. Het is de moeite waard.


Een reactie plaatsen

Liquid Art – vloeibare sculpturen op adembenemende wijze bevroren

liquid art van markus reugelsDeze foto’s ken ik al een tijdje, maar blijkbaar ben ik vergeten de wereld deelkundig te maken. Tijd om de omissie achterwege te laten. Wat nog best moeilijk is want er zijn heel veel plekken waar macrofotograaf Markus Reugels zijn magistrale werk toont. De meeste foto’s vind je volgens mij op de Flickrsite. De link staat rechts onder het kopje kunst en hier: Liquid Art. Leuk om even te ontsnappen aan de saaie feestdagen.