WATERGEEST

dagboek van een early vutter


Een reactie plaatsen

Brochure Museum of Lost Brands viert de 300ste folder

Dat had ik helemaal niet gedacht toen ik vijf jaar geleden met het Brochure Museum begon, dat ik begin december de 300ste folder zou vieren. Zelf had ik slechts 50 folders om op te nemen in wat toen nog het British Leyland foldermuseum moest gaan heten. Maar de naam stuitte al direct op problemen, want ik vond ook een DAF folder in mijn collectie. DAF en British Leyland hebben gemeen dat zij verdwenen zijn. Zo gezegd zo gedaan, het werd het Foldermuseum der Verloren Merken. Klonk ook wat spannender. En bood meteen ruimte aan het foldertje van mijn oude Exakta camera dat intussen boven water was gekomen.
Als eerste probeerde ik een 100% HTML-weergave (HTML is de taal waarin de meeste web-pagina’s zijn gemaakt), waarbij ik twee plaatjes naast elkaar toonde, de linker en de rechter bladzijde. Maar dat bleek nogal bewerkelijk. En bovendien had ik net ontdekt dat allerlei bedrijven hun weekfolder als doorbladerbare folder op het net zetten. Dat wilde ik ook. Na wat onderzoek vond ik een op Flash gebaseerde bladertool waarmee ik alleen alle baldzijden op maat hoefde te trimmen en in een XML-bestand hoefde te benoemen. Voor de vouwbladen gebruikte ik een slideshow programma. Het Flashprogramma werkte prima tot aan een Windows-upgrade. De laadtijden bij meer dan 16 bladzijden werden opeens enorm. De meeste bezoekers hadden er geen last van, maar sommigen haakten af. De maker van de bladertool had inmiddels een vreselijk interessante baan in Singapore gekregen en hij bleek niet van plan nog een vinger naar het programma uit te steken. In 2015 vond ik een op HTML 5 gebaseerde tool die als voordeel heeft dat hij op alle platforms hetzelfde werkt, ook op mobiele apparaten. Na een maand hard werken had ik alles overgezet en meteen redelijk toekomstbestendig gemaakt.
Inmiddels begint de opzet van de site wat sleets te ogen. Volgend jaar ga ik onderzoek doen naar de mogelijkheden van WordPress. Dat is een zogenaamd content management systeem (CMS) waarmee je makkelijk blogs en sites kunt bouwen. Dit dagboek is met WordPress gemaakt. Waarschijnlijk zal het erop neerkomen dat ik een front-end bouw in WordPress en dat de folder- en merkoverzichtpagina’s blijven wat zij zijn.
Terug naar de 300ste folder. Dat was de launchfolder van de Rover 75, de allerlaatste Rover die het beroemde merk ooit heeft gebouwd. Het museum richt zich op folders uit de periode 1945-1990. De Rover 75 folder stamt uit 1999 en valt dus buiten die periode. Maar het is zo’n weergaloos mooie auto, de mooiste en beste Rover ooit, dat ik hiervoor wel een uitzondering wilde maken. Nou ja, uitzondering, ik ben natuurlijk wel een totale Rover freak. Jammer dat het hoogtepunt in de ontwikkeling van een roemrucht merk meteen de zwanenzang werd. In 2005 hield Rover op te bestaan. Link naar het museum: Brochure Museum of Lost Brands.
Dat ik het met een collectie van slechts 60 folders (inclusief de camerafolders) toch tot zo’n respectabel aantal van 300 heb weten te schoppen, heb ik te danken aan alle verzamelaars die folders voor mij wilden scannen. En gelukkig zijn er steeds meer mensen die me aan materiaal willen helpen, dus voorlopig gaat het museum nog niet dicht.

Advertenties


Een reactie plaatsen

John Lowerson schildert meer dan oude auto’s

Door de facebook pagina van het Brochuremuseum kwam ik op het spoor van John Lowerson.Hij is waarschijnlijk ooit begonnen met het in opdracht schilderen van antieke auto’s, maar tegenwoordig maakt hij fantastisch sfeervolle aquarellen op eigen titel. Wel voornamelijk van klassieke auto’s en motorfietsen, maar hij kleedt de boel nu zodanig aan dat je ook een beetje naar een tijdsbeeld kijkt. Bijzonder vind ik dat Engeland er bij hem uitziet of het altijd regent, ook als de zon schijnt. Dat zal wel komen door het aquareleffect. Want ik heb ook wel eens zulke mooie zomerdagen meegemaakt dat je bijna ging verlangen naar een drupje regen. John zit voor zover ik weet niet op Deviantart of een dergelijke site, maar op zijn facebookpagina kun je heel veel moois bewonderen. Dit is het adres: John Lowerson Watercolours.


2 reacties

Airfix catalogus is 200ste folder in het Brochuremuseum

Hoofdbrekens. Welke folder zou speciaal genoeg zijn om de mijlpaal van 200ste folder in het foldermuseum te markeren? Het liefst had ik de 1960 folder van Dinky Toys gehad die ik zelf ooit eens bezat. Maar daarin had ik aangekruist welke ik voor mijn verjaardag wilde hebben. En dat waren ze allemaal dus die is niet mint genoeg voor het museum (want ik stel wel eisen). Bovendien is hij spoorloos. Een vlak-na-de-oorlogse folder van motormerk Ariel had me ook wel geleken. Maar kom daar maar eens om. Kortom, ik was wat blij dat een goede vriend mij een folder van Airfix had geleend.
20 vreselijke uren heb ik doorgebracht met scannen, rechtzetten (geen enkele scanner is zuiver haaks), bijsnijden, uitlijnen, verkleinen, exporteren en testen. Want het was een folder van 76 pagina’s. De meeste autofolders komen niet boven de 16 pagina’s uit. En vaak zijn zij minder kritisch. Deze folder heeft op elke bladzijde horizontale lijntjes die op elkaar aan moeten sluiten. Een bijkomend probleem was de omvang van de bestanden. Geen enkele folder in het museum was tot nu toe groter dan 2,5 Mb. Maar deze is meer dan 16 Mb. Zou dat tot onverdraaglijke downloadtijden lijden? Gelukkig blijkt de nieuwe software wat dat betreft heel robuust. Dat gaf ruimte om te kijken of ik de pagina’s zodanig kon vergroten dat zij bij gebruik van het vergrootglasknopje beter leesbaar zouden zijn. Met een extra compressie lukte het mij om de pagina’s te vergroten terwijl de omvang in bytes gelijk bleef aan die van de oude grootte. Bij deze folder zijn zij 1440 pixels hoog terwijl zij voorheen maximaal 1100 pixels waren (in portret formaat).
Al met al is de Airfix catalogus een feestelijke uitbreiding van de collectie. Ooit was ik een fervent modelbouwer. Het bladeren door de folder is dan ook een en al deja-vu. Ik kan de lijmlucht bijna ruiken. Ik voel de frustratie van lijmvlekken op het model al bijna weer opkomen. Nu maar hopen dat meer mensen zich zo geprikkeld zullen voelen dat zij hun speciale folder vol met mooie herinneringen voor het museum willen scannen.


Een reactie plaatsen

De totale betekenisloosheid van twitter en facebook

Nee, dan heb ik het niet over de inhoud, de berichten. Daarvan weet men wel dat het raas en kal is. Het gaat hier om het bereik, de betekenis als marketing- of communicatieinstrument. Die is vrijwel nul, denk ik. Waarom? Ik zit voor het Brochuremuseum op twitter en facebook, om te pogen het museum enige bekendheid te geven. Het direct benaderen van clubs van mogelijk geïnteresseerden leverde namelijk niets op. Vandaag bereikte ik 700 volgers op twitter. Wauw, zul je denken, dat is best een getal. Helaas is het ook niet meer dan dat. Mijn statistiekprogramma laat zien dat van die 700 followers nog geen 10 het museum ooit bezocht hebben.
Voor facebook geldt dat veel minder. Zo’n 40% van de likes (followers) bekijkt ook echt wel eens een folder. Maar daar heb ik slechts 71 likes. En dat getal is nog uitermate dubieus ook. Deze week kreeg ik volgens het cumulatieve overzicht maar liefst 10 nieuwe likes, maar ik kan maar 7 nieuwe namen vinden in de lijst. Facebook lijkt zichzelf dus lekker op te kloppen. Jammer dat het geen slagroom is.
Het leuke nieuws is dat ik deze week dankzij Pieter een van de leukste folders tot nu toe heb mogen plaatsen. Het is een prachtig getekende folder van de Simca 9 Aronde uit 1951. Bekijk hem eens om te zien hoe het was in de tijd dat auto’s nog leuk waren.


Een reactie plaatsen

Het foldermuseum in 2014

Op 31 december plaatste ik de 170ste folder in het museum, de Austin Healey Sprite MK III uit 1964. De bezoekersaantallen zijn in november en december flink ingezakt. Hoe dat komt is me niet helemaal duidelijk. Mijn host heeft het een en ander gewijzigd aan de berekening, maar dankzij een alternatief statistiektraject weet ik dat het wel redelijk klopt. Een verklaring zou kunnen zijn dat de folders sinds een paar maanden niet meer te bekijken zijn met oudere browsers, met name Internet Explorer voor versie 9. Een andere mogelijke verklaring is dat de site een paar keer een heel weekend niet toegankelijk is geweest door gekloot van de host. Vooral in november waren er relatief weinig nieuwe bezoekers (die ik herken aan het feit dat zij heel veel folders bekijken in één sessie), terwijl de vaste klanten veel folders bekeken. Maar in december waren er juist weer heel veel nieuwe bezoekers, terwijl de vaste bezoekers vrij weinig folders bekeken. In de grafiek kun je aan de rode lijn (het aantal bekeken folders per bezoeker) zien dat het netto resultaat hetzelfde was. Al met al gaat het niet slecht. Het enige dat ik graag nog zou willen is een hoge score bij Google. Maar daarvoor moeten heel veel sites een link naar mijn site plaatsen. En hoe het komt weet ik niet, maar van de 700 benaderde sites op het gebied van klassieke auto’s en camera’s (en dan alleen van door mij getoonde merken), hebben er slechts 10 een link geplaatst. De rest verzuipt waarschijnlijk in eigendunk en vindt een foldermuseum te min. Een blaaskakerig gedragspatroon dat typerend is voor het internet en dat je ook duidelijk terugziet op facebook en twitter.