WATERGEEST

dagboek van een early vutter


Een reactie plaatsen

Sony T2N e-reader vervangt de Bebook Pure

In september 2012 won ik een Bebook Pure, weet je nog? Net na de garantie, afgelopen oktober kreeg hij ineens kuren. Na tien keer formatteren en twintig keer resetten, besloot ik de hulp van Bol in te roepen. Ik moest hem maar terugsturen, was het oordeel. Dat deed ik op 2 december, naar een niet-standaard adres in Utrecht. En toen gebeurde er helemaal niets meer. Raadpleging van het verzendbewijs leerde mij dat de AH-medewerker het adres compleet genegeerd had en het pakket naar het standaard terugzendadres van Bol had gestuurd. Navraag bij Post.nl leerde mij dat de verzender geen navraag mocht doen, maar de ontvanger. Maar die reageerde helemaal niet meer op mijn hulpgeroep. Zo gewonnen, zo geronnen, dacht ik. Wat bleek echter, voor Bol was de zaak al afgehandeld, pakket of niet, want er stonden cadeaubonnen op mijn Bol-account. Ik wilde meteen een Kobo Glo kopen, met ingebouwde verlichting. Maar helaas, die verkoopt Bol niet. Toen heb ik maar een Sony T2N (een speciale Bol-versie van de T2) met Gecko hoes gekocht. Ik hoop dat deze langer meegaat. De eerste boeken staan er alweer op.
Eerste indrukken: Mijn usb-lader kent ie niet, wel die van de Samsung S4 gelukkig. De Bebook lag lekkerder in de hand. Pagina’s omslaan door te vegen levert soms rare pop-ups. Inhoudsopgave is toegankelijker. Lettergrootte veranderen is heel makkelijk.


Een reactie plaatsen

Saaie meterkast verandert in high-tech machinekamer

Op 6 maart vorig jaar berichtte ik dat onze inductiekookplaat klaboef deed. Kortsluiting, nog maar twee pitten te gebruiken. Omdat het ding 11 jaar oud was en er al een keer voor 400 euro aan gerepareerd was, besloot ik de handdoek op het keukenkastje te gooien en een nieuwe te kopen. Bij de voorbereidingen ontdekte ik echter dat het kookstopcontact nog steeds slechts twee groepen telde, terwijl het er officieel drie moesten zijn. Toen moest er een treintje in werking worden gezet om te achterhalen waarom het voorbereidende werk nooit was uitgevoerd. Wat bleek: het stond niet in de opdracht van de keukenboer aan de elektricien. Het stond wel op het lijstje dat de keukenboer aan mij gestuurd had, maar dat heb ik in goed vertrouwen niet meer gecontroleerd. Dit alles kwam in november vorig jaar boven tafel, dus wist ik dat ik de omschakeling naar drie fasen helemaal zelf moest betalen. Opdracht gegeven en deze week was het zover. Op de ene dag kwam de elektricien, de volgende dag Liander, de netwerkbeheerder. Waardoor we op de eerste dag ’s avonds uit eten moesten, want er was geen kookstroom. Dat was mooi meegenomen. Tussen de bezoeken van de elektramensen door had ik precies genoeg tijd om de aansluitingen van oven en kookplaat in orde te maken. Daar heb ik wel drie keer peentjes over gezweet, want tussen de drie fasen onderling staat geen 230 volt, maar 400 volt. Een foute aansluiting zou onverbiddelijk weer een klaboef opleveren. Zodra Liander de hielen had gelicht, heb ik het stopcontact doorgemeten. Gelukkig, aangesloten volgens voorschrift. En alles doet het.
Hiermee zou de kous af kunnen zijn, maar er zat nog een raar staartje aan. Ik kreeg namelijk ook een slimme meter, die zelf naar huis kan bellen met de meterstanden. En daarbij een nieuwe gasmeter, die signalen kan doorgeven aan de slimme meter. Samen met de veel grotere aansluitkast oogt het geheel nu behoorlijk high-tech. De slimme meter kan zelfs teruggeleverde stroom verwerken. Misschien kan ik naar analogie van een wietplantage stroom uit de lantaarnpaal voor de deur aftappen. Wie weet verdien ik er dan nog op.


Een reactie plaatsen

Niet te geloven, ik win eens iets nuttigs: een Bebook Pure e-reader

Soms sta ik versteld van de dingen, zoals dat ik normaal alleen maar ongewenste rotzooi win in wedstrijden, maar nu even niet. Ik deed mee met een wedstrijd van Bol waarbij ik met een boekrecensie een e-reader kon winnen. Hooghartig verwees ik naar een recensie op dit blog. Waarna ik een Bebook Pure kreeg thuisgestuurd. Als ik een openhartige review op de site van Bol zou zetten, mocht ik hem houden. Hieronder de review.

De Bebook Pure is mijn allereerste kennismaking met het verschijnsel e-reader. Deze reader ligt lekker in de hand en heeft een matzwarte, licht gerubberde omlijsting. Daardoor heb je veel grip op de Pure. Onderaan zitten de nodige bedieningsknoppen en een 4-way controller met een centrale entertoets. Het navigeren met deze controller is niet altijd even makkelijk, je drukt snel per ongeluk op de entertoets, zeker als je dikke vingers hebt. Aan de rechterkant zitten twee knoppen om de bladzijden “om te slaan”. Bij het bladeren moet je goed opletten dat duim of vinger niet op de zijkant of rand van deze knoppen rust, want dan reageren die niet meer.
In de verkoopblabla van Bebook las ik dat dit scherm zo’n fraai contrast heeft en zelfs in de volle zon nog goed te lezen is. Daar is geen woord van gelogen. De achtergrond is mooi wit, het contrast is behoorlijk goed (maar niet maximaal, want de letters zijn nooit echt zwart) en in de volle zon kun je prima lezen, mede doordat er niets reflecteert.
Bij de Bebook zit een snelstart gidsje, waar je niets anders van leert dan waarvoor de toetsen dienen. Lees vooral de gebruiksaanwijzing, die benaderbaar is vanuit het menu. Na het lezen van de gebruiksaanwijzing bleef ik met een vraag zitten. Sommige e-books, speciaal e-books die door de schrijver zelf zijn uitgegeven, hebben een inhoudsopgave op basis van links. Je ziet die wel staan, maar je kunt er volgens mij op geen enkele manier bij met deze e-reader. Daardoor ben je bijna gedwongen om een zelf-uitgegeven verhalenbundel in paginavolgorde te lezen. En dat is niet altijd waar je zin in hebt. De betere e-books hebben een inhoudsopgave met paginanummering. Met behulp van de menutoets kun je een boekmenu oproepen waarin je een “ga naar” functie vindt, zodat je naar de gewenste positie in het boek kunt springen.
Paginanummering is iets wat ik niet helemaal begrijp. Bij het ene boek bleef het paninanummer bovenaan de pagina ongewijzigd, terwijl ik toch vier keer omsloeg (en dus vier keer een volgende bladzijde kreeg), bij een ander boek kon ik twee keer omslaan, terwijl het paginanummer hetzelfde bleef. Wel zie ik aan de rechterkant van de bladspiegel op willekeurige plaatsen een vaag paginanummer dat met het nummer bovenaan overeenstemt. Hinderlijk is dat dit nummer soms samenvalt met de meest rechtse letter van een regel. Ik vermoed dat hiervoor nog wel een patch komt.
Samengevat: een uitstekende reader als je e-books koopt van uitgeverijen. Als je ook e-books leest van zelfpublicerende schrijvers kun je tekort komen qua navigatiemogelijkheden.

En nou zit ik met een probleem. Want je blijkt wel met links te kunnen navigeren, het is allenig een beetje ingewikkeld. Als je een e-book hebt geopend, kun je door twee keer op het menuknopje te drukken het boekmenu oproepen. Kies je daar voor “inhoudsopgave”, dan krijg je de links waar je doorheen kunt bladeren en op kunt klikken. Omslachtig vergeleken met de duurdere Sony, die een aanraakscherm heeft. Maar het kan dus wel. Ik hoop dat ik mijn recensie bij Bol nog mag wijzigen. Want onwaarheden, daar houd ik niet van. Wel verdient de Bebook geen topscore vanwege het feit dat in de gebruiksaanwijzing niet vermeld staat dat je de inhoudsopgave vanuit het menu moet oproepen om naar hoofdstukken te kunnen springen. Ook wordt niet vermeld dat je dubbel moet klikken op de menutoets.

*** Update: De Bebook Pure wil soms wel eens totaal onhandelbaar worden. Ik krijg hem altijd weer aan de praat door het resetknopje aan de achterkant te gebruiken (een opengevouwen paperclip erin steken gedurende pakweg 5 seconden).


Een reactie plaatsen

Elf jaar gekookt met de dood in de keukenkastjes

Ruim elf jaar geleden kregen we een nieuwe droomkeuken, een bescheiden keuken ook, want wij hebben bescheiden dromen. Van ons hoeft de aarde niet drie keer leeggevreten te worden tijdens ons leven. In deze keuken zat wel een onbescheiden inbouwfornuis met inductiekookplaten, aansluitwaarde 11.000 watt. Dat lijkt veel, maar aangezien Nederland toch geheel op windenergie zou overschakelen leek het ons geen probleem. En op gas koken lokt in de toekomst weer chantage door Rusland uit, dus die weg was ook afgesloten. Voor het fornuis moest wel een extra groep naar het kookstopcontact aangelegd worden. Dat hebben we dus netjes laten doen.
Zoals oplettende lezers van een eerder bericht zouden kunnen weten, zijn inmiddels twee van de vier kookplaten kaduuk (“klaboef deed de kookplaat”). We besloten geen dure fornuisschakeling meer te nemen, terecht waarschijnlijk, want we hebben niet de indruk dat die nog bestaan. Bij een fornuisschakeling bedien je de inductieplaten vanaf het fornuis. In plaats daarvan sluiten we de oven aan als alleenstaande oven en plaatsen we er een losse inductieplaat bij met zijn eigen bediening. Ter voorbereiding van dit alles moesten we controleren of de bedrading van de aansluiting wel goed was. En was blijkt nu, de monteurs die de keuken hebben geïnstalleerd, hebben maar van twee groepen gebruik gemaakt, de derde draad in de kabel is doorgeknipt. Het fornuis kon dus al die tijd maar over 7700 watt beschikken. Stel dat ik alle kookplaten op turbo had gezet en het fornuis op 270 graden, wat zou er dan gebeurd zijn? Niets waarschijnlijk, behalve dat de verantwoordelijke zekeringen er netjes uitgeknald zouden zijn.
Voor alle zekerheid heb ik het kookstopcontact in de keuken doorgemeten. Nu blijkt dat het stopcontact niet goed is aangesloten. Het is nog gewoon een 2-groepen aansluiting, alleen is wel de nieuw aangelegde zekering gebruikt, terwijl een van de oude zekeringen blijkt uitgeschakeld. Dus zullen we eens kijken hoe hoog service in het vaandel staat bij een installatiebedrijf op de Veluwe.


Een reactie plaatsen

Platte schermen – van 3 naar 2 dimensies

Het heeft lang geduurd bij ons. Vandaag is de laaste beeldbuis buiten gebruik gesteld. Ingrid en Hennie hadden natuurlijk al lang platte schermen, maar wij bennen zunig. Waarom vervangen als het nog goed werkt. Maar deze maand zijn de laatste twee beeldbuizen dan toch afgeschaft. Enerzijds omdat onze zoon terug thuis kwam wonen na het mislukken van zijn studie-avontuur, waardoor de Philips Brilliance 19 inch (een dijk van een monitor) thuis niet meer nodig was. Anderzijds doordat hij voor zijn verjaardag alvast een Philips led lcd-tv kreeg, waardoor het grote zwarte tv-monster ook niet langer nodig was. Iets van melancholie voel ik daarbij altijd wel. Die moderne apparaten met hun ingebouwde computers die voor jou van alles optimaliseren waar je niet op zit te wachten, vervullen mij met een zekere huiver. De toekomst lijkt een belofte in te houden. Maar vanavond zag ik een programma op de platte tv over “genezen” homo’s die helemaal niet gelukkig waren geworden, maar gewoon ouderwets gehersenspoeld bleken door de religieuze geheime dienst. En dan vraag ik mij weer af: wat is de waarheid.