WATERGEEST

dagboek van een early vutter


1 reactie

Vierde album vakantie 2015 gereed: fietsen langs het kanaal van Nantes naar Brest

Fietsen langs oude kanalen is echt een hobby van ons geworden. Het is lekker vlak en met warm weer lommerrijk en verkoelend. Er is altijd wat te zien, meestal bootjes. Maar in dit geval niet, want het traject dat wij gefietst hebben, was vrijwel geheel onbevaarbaar, doordat de sluizen buiten gebruik waren of zelfs gedeeltelijk ontmanteld, of doordat het kanaal was dichtgeslibd. Toch lagen er soms boten tussen stukken die niet bevaarbaar waren, vermoedelijk vakantieverblijven of gewoon vergeten. In 1923 werd het kanaal afgesloten door de aanleg van de stuwdam voor het meer van Guerledan.
Officieel is het kanaal tussen het meer van Guerledan en Brest bevaarbaar, maar bij één sluis ontbrak zichtbaar al lange tijd een deur, dus dat is verouderde informatie. Van het meer richting Nantes is de situatie tot aan Rohan ronduit beroerd. Dichtgeslibde stukken tot aan Pontivy, compleet drooggevallen trajecten na Pontivy, en overal ontbrekende of defecte sluisdeuren. Verder dan Rohan zijn we niet gefietst, maar daar lag een groot, modern schip aan de kade, dus waarschijnlijk is de rest wel in orde. Zo’n kanaal in verval is wel heel schilderachtig. Dit jaar hopen we er weer een te bezoeken.
Klik hier voor het fotoalbum of kijk bij Fotoalbums in het menu.

Advertenties


Een reactie plaatsen

Derde fotoalbum van 2015 gereed: Gite Le Rose bij Lac de Guerledan

Het duurt even misschien, maar dan heb je ook wat. Namelijk een fotoalbum van de vorige zomervakantie. Het is het eerste album van ons tweewekelijks verblijf aan de noordkant van het Lac de Guerledan. Dat meer vormt de grens tussen twee provincies, namelijk Cotes-d’Armor in het noorden en Morbihan in het zuiden. Het gebied is vrij toeristisch, maar ons huisje lag aan een stil weggetje, dat nog stiller was omdat het in verband met de verwachte drukte voor het drooggevallen meer in beide richting afgesloten was. Het huisje was tweepersoons, met een etra slaapbank zodat er vier mensen kunnen verblijven. Zou ik overigens niemand aanraden. De ramen zaten alleen maar aan de zuidkant wat geen probleem was omdat er aan de noordkant niets was te zien. Vanaf onze ruime veranda keken we vrij uit over de landerijen van de eigenaar. In het grasland liep het Friese paard met artritis dat we Nelly gedoopt hebben. Het beest werd altijd vergezeld door een kraai die we Karel gedoopt hebben. Qua veranda en uitzicht was dit een van de leukste huisjes ooit. En erbij kregen we de verhalen van eigenaar Steve Francis die musicus was. Hij trad nog af en toe op in clubs en op festivals in de buurt.
Klik hier voor het album of kijk bij Fotoalbums in het menu.