WATERGEEST

dagboek van een early vutter


1 reactie

Een bijenzwerm strijkt neer in een Almeerse tuin

Woendag aan het eind van de middag vroeg Rita me te kijken naar een raar beest in de kersenboom. Behoedzaam sloop ik naderbij want het beest werd omringd door een zwerm wespen, althans zo leek het. Bij nadere beschouwing bleek het een tros bijen zo groot als een volleybal, die aan een tak hing. Na even met eerbied geslagen te zijn door dit wondertje der natuur ging ik mijn camera halen, onderwijl bedenkend dat ergens midden in die tros een koningin moest zitten, want zoveel had ik nog wel geleerd dankzij de stroom aan natuurfilms op tv. Het hoeven dus echt niet altijd olifanten te zijn.
Wat ik niet van natuurfilms had geleerd was dat de tros weg kon zijn toen ik beneden kwam met mijn camera in de aanslag. In plaats daarvan hing er nu een enorme wolk van luidkeels zoemende bijen boven onze tuin en vooral die van de buren. Dat alles maakte zo veel indruk dat we maar naar binnen zijn gegaan. Het werkt bij bijen niet als bij honden, zoemende bijen steken wel degelijk. Toen wisten we nog niet dat bijen tijdens het zwermen niet zo snel zullen steken.
Even later hing verderop aan de tak weer een tros maar die was de helft kleiner. Imkers denken dat de oorspronkelijke tros in zo’n geval twee koninginnen telt, waardoor hij wel uit elkaar moet zwermen want anders wordt het misschien ruzie. Kennelijk is een van de koninginnen teruggekeerd naar onze kersenboom. De onrust was op dat moment groot dus hebben we maar binnen gegeten. Toen het schemerde, vloog er geen bij meer rond, ze hingen allemaal aan de tros.
De volgende morgen hing het spul er nog, maar het was unheimisch druk met bijen in de tuin. Mijn vrees was dat ze het in hun bol zouden krijgen om in of onder Elvins oude speelhuisje te nestelen, waardoor ik permanent in de bijendrukte zou komen te zitten. Op het internet gezocht naar bijenzwerm. Zo kwam ik erachter dat in Almere Buiten een zwermcoördinator resideert. Hij zou na de boodschappen komen, wat goed uitkwam, want ik moest nog naar de tandarts, maar dat had niets met de bijen te maken.
De zwermimker veegde op heroïsche wijze, maar wel steekvrij verpakt, de koningin met een deel van de tros in een mandje, dat hij de kiep noemde. Nadat hij had vastgesteld dat de koningin zich aan het mandje vasthield, hing hij het omgekeerd aan de tak, dat alles met de heerlijke nonchalance van de vakman. Daarna ging hij naar de volgende zwerm van die dag; het is nu zwermtijd. Ondertussen zouden de bijen zich settelen in de kiep die hij dan later op zou halen. Maar toen hij terugkwam was het nog niet rustig. Er cirkelden voordurend 40 bijen rond de kiep en die wilde hij niet allemaal achterlaten. Hij zou ’s avonds terugkomen.
Na acht uur begon het al flink te schemeren vanwege de dreigende onweerswolken. Ik belde hem om te zeggen dat het nu lekker rustig was, maar dat ik niet wist wat er zou gebeuren bij een onweersbui. Hij bleek hetzelfde te denken en was al onderweg. Het afvoeren van de kiep verliep heel simpel. Hij legde een netje op de grond, knipte de kiep los, zette hem op het netje en bond de boel dicht. Geen bij die met zijn ogen knipperde. Wonderlijk allemaal. Pakweg 8 bijen hebben de boot gemist, die vliegen nu nog steeds rond. Waarschijnlijk waren die op zoek naar een permanente vestigingsplaats. Zielig eigenlijk. Je zou maar op je werk komen en het hele gebouw is verdwenen. Hoewel, veel mensen zouden daar stiekem blij om zijn.
Al met al een leerzame ervaring. Tot nu toe kende ik alleen de vliegende kiep uit de radioverslagen van voetbalwedstrijden. Nu blijkt er ook een xenosachtig mandje te zijn dat kiep heet. Een mens is nooit te oud om te leren, als hij zich niet achter de pelargonums verstopt.
Klik op een afbeelding om een vergroting te zien.

Advertenties


4 reacties

Muizenplaag nu ook in Almere?

Twee jaar geleden doken de berichten op over muizenplagen in het noorden van het land. Grasland in Friesland zou zo ondermijnd zijn dat koeien in de wei wegzakten. Weer een reden om de koeien binnen te houden, denk ik dan. Maar onlangs liep onze poes Wiezel met een muis in haar bek. Dat is heel raar, want ik vermoed dat zij een soort kattensyndroom heeft dat op Down lijkt. Zij is inmiddels al een jaar of negen, maar zij gedraagt zich vaak nog als een kitten. Instinctmatig zou zij dan evengoed een muis kunnen vangen, maar gezien haar onhandigheid denk ik toch dat de muizen voor het oprapen moeten liggen, wil het lukken.wiezel met muis
Zij wilde natuurlijk met haar buit naar binnen. Maar daar begin ik niet aan. Straks blijkt de muis springlevend en zie hem dan nog maar eens buiten te krijgen. Op een gegeven moment ontsnapte de muis waarna hij pardoes in de vijver sprong. Wiezel liep heen en weer te rennen om de muis bij het aan land gaan weer te pakken. Maar de muis was zo slim om onder het plankier langs de vijver aan land te gaan. Niet zo slim was dat het beestje zich vervolgens ging wassen zodat Wiezel het met een graai van haar poot weer kon pakken. Daarna was het muisje snel dood.
Het doet je natuurlijk wat als je zo’n klein muisje ziet vechten om te overleven. Maar ingrijpen doe ik niet meer. Niet alleen omdat het de natuur is, maar vooral omdat er sinds een aantal jaren ’s nachts muizen tussen het dakbeschot en de binnenbetimmering actief zijn. En daar worden we dan wakker van. Wat mij betreft vreet Wiezel ze allemaal op. Scheelt mij weer een klusactie met purschuim.


1 reactie

25 juli storm velt flink wat bomen aan de Groene Meridiaan in Almere

Op 26 juli deden we een rondje fietsen, waarbij we over de Groene Meridiaan reden. Dat is een kaarsrechte sloot met belendende paden die van de Lage Vaart naar het IJsselmeer loopt. Toen bleek ons dat de kern van de storm ook Almere Buiten had aangedaan. In onze wijk waren al een paar bomen geknakt. Maar op het fietspad langs de Meridiaan werd het pas echt serieus, de ene wegversperring na de andere. De gemeente had nog niet veel meer kunnen doen dan met linten aangeven dat het pad onbegaanbaar was. Gelukkig bleek het mee te vallen. Je kon altijd wel om de ravage heenlopen en soms zelfs rijden. Het grappige was dat alle ratelpopulieren (of zijn het grauwe abelen?) eerder van een antiknaagkraag zijn voorzien, omdat de bever actief is in het gebied. Tegen storm blijkt geen kraag gewassen.
Het randbos langs de Oostvaardersplassen, dat bedoeld is om ’s winters onderdak en voedsel te bieden aan paarden en herten, leek aanvankelijk weinig schade te hebben opgelopen, maar enige pedaalslagen verder kantelde het beeld, en wel in dezelfde richting als de stammen. De foto laat zien dat er aardig wat bomen zijn omgegaan. En dit stukje bos had het toch al niet breed, omdat edelherten de bast afknagen als er geen ander voedsel meer te vinden is. Natuur of niet, als het Staatsbosbeheer ernst is met de overloopfunctie van de randbossen, dan wordt het hoog tijd voor nieuwe aanplant.


Een reactie plaatsen

Schouwburg Almere toont Web 5.0

Wel eens een website willen bezoeken met welke browser dan ook en vervolgens minuten lang (of daar voorbij) moeten wachten? Vast wel. Mij gebeurt het elke dag met een glasvezelverbinding. Logisch ook, als het aantal internetgebruikers tendeert naar de wereldbevolking dan zal de snelheid teruglopen naar nul. Verstopt heet dat. Een verschijnsel dat je ook op autowegen kunt zien als steeds meer mensen van A naar B willen. Zestien rijbanen brede autosnelwegen bieden geen enkel soelaas, want iedereen wil in B die ene parkeergarage in met één ingang die maar één auto breed is.
web5 schouwburg almereHet zou best wel handig zijn als de website die je wilt bezoeken een indicatie geeft van de wachttijd. Tot nu toe heb ik dat nergens gezien. Maar Schouwburg Almere toont nu een scherm dat aangeeft dat het momenteel druk is, dus even wachten a.u.b. Weliswaar ontbreekt ieder spoor van tussentijdse updates, maar wat telt is dat men daar nagedacht heeft over de ergernissen die wachten op een website oproept. Een bosje kudos voor Schouwburg Almere.


2 reacties

200.000 inwoners en geen boekhandel | het kan in Almere?

De perikelen rond Polare veronderstel ik bekend; het resultaat van het overnemen van bedrijven door investeerders. Je houdt je hart vast als straks investeerders onze landbouw en veeteelt gaan overnemen, zoals onze liberale regering maar al te graag toestaat. In Almere was Polare de enige boekhandel na het faillissement van De Ark, de oerboekhandel alhier. Als niemand Polare in Almere overneemt ontstaat er een bizarre situatie: een stad van 200.000 inwoners die geen boekhandel heeft. Nu is het literaire gehalte van de inwoners van Almere natuurlijk niet om over te schrijven, niet naar huis noch ergens anders heen. Maar datzelfde kun je met gemak ook van een plaats als Dordrecht zeggen. Toch heeft die stad met 120.000 inwoners maar liefst vijf boekhandels, namelijk drie vestigingen van Libris boekhandel Vos & Van der Leer, De Nieuwe Bengel (een begrip in Dordrecht) en Dekkers. Dus het moet kunnen.
Nu heeft Dordrecht met FC Dordrecht ook een voetbalclub die Almere City met drie vingers in de neus verslaat, dus misschien zitten daar toch meer verzwarende omstandigheden in het drinkwater. Aan de andere kant regent het hier permanent halfverbrande kerosine vanwege de aanvliegroutes naar Schiphol, dus waarom scoort Almere City dan niet. Nee, ik hoop van harte dat Gert Kooijman van voorheen boekhandel De Ark wat centjes bij elkaar weet te schrapen om Polare over te nemen, want anders zie ik het somber in. De laaggeletterdheid zal verder toeslaan, daar helpt geen app of leesloep meer aan.