WATERGEEST

dagboek van een early vutter


Een reactie plaatsen

De Schrijver en de Dood

Begin jaren negentig maakte ik kennis met Paul Driessen. Dankzij de VPRO, geloof ik, die toen regelmatig Nederlandse animatiefilmpjes uitzond. De film die werd uitgezonden, was “De Schrijver en de Dood”. In de eerste minuten wist ik niet goed wat ik zag, zo priegelig en beweeglijk is zijn stijl. Maar toen begonnen de details in het oog te springen en kreeg ik ook door wat er aan de hand was. De Dood waart rond in het verhaal dat de schrijver schrijft en die moet steeds meer zijn best doen om alles goed af te laten lopen. Maar de Dood waart ook in het werkelijke leven rond. De door de schrijver gecreëerde wereld en de echte wereld lopen in elkaar over. En dat is meteen een typisch kenmerk van Paul Driessen. Schijn en werkelijkheid, dimensies, verhaal en omgeving, alles loopt altijd op een of andere manier in elkaar over, zodat je als kijker even niet precies weet waar je bent. In het geval van “De Schrijver en de Dood” is dat geweldig leuk gedaan. En omdat er op een heleboel plekken in het beeld iets gebeurt, ontdek je bij het opnieuw bekijken steeds nieuwe dingen. Let bijvoorbeeld eens op het hondje van de schrijver. Ik pretendeer niet alles te kennen wat er ooit in Nederland is geproduceerd op animatiegebied. Maar ik denk op basis van wat ik nu gezien heb, dat Paul Driessen echt de grootste animator van ons land is. Ook al heeft hij een groot deel van zijn werk elders gemaakt, bijvoorbeeld in Canada, dat in de jaren zeventig een krachtig stimuleringsbeleid voor (teken)films had.
Zoek op Youtube op zijn naam plus de titel, “The Writer” in het Engels. Het filmpje duurt twaalf kostelijke minuten. Is de film flink korter of langer, dan is er weer eens mee geknoeid. “De Schrijver en de Dood” is hierbij genomineerd voor de tien beste korte tekenfilms.


Een reactie plaatsen

Animator Gerrit van Dijk overleden

“De grootste tovenaar van de Nederlandse animatie” noemde de Volkskrant Gerrit van Dijk. Maar was hij ook de grootste animator? Ik moet bekennen dat ik weinig films van hem gezien heb. Die ik gezien heb, daar vond ik geen reet aan. Zijn films deden me denken aan de artistieke wanproducten uit het voormalige oostblok (al waren die van Gerrit wel beter). Filmpjes met leuk plak-en-knip werk, maar zonder verhaal of emotie. Vermoedelijk waren die vooral interessant voor de arty-farty kunst-elite, en dan nog alleen na een lijntje gesnoven te hebben. Denk niet dat ik het werk van Gerrit van Dijk hier naar beneden wil halen. Zijn bekroonde film “Pas a Deux” is leuk om naar te kijken. Maar vernieuwend is hij zeker niet en enige emotie roept hij ook niet op. Ik maak daarom bezwaar tegen de jubelkop in de Volkskrant. De grootste tovenaar van de Nederlandse animatie is een titel die eerder toekomt aan Paul Driessen of Michael Dudok de Wit of Borge Ring (al is dat van huis uit natuurlijk een Deen).


Een reactie plaatsen

Kuifje en het geheim van de Eenhoorn | Indiana Jones ontmoet Avatar

Het zal vroeg in de zomer van 1998 geweest zijn dat ik voor het eerst geruchten hoorde over de verfilming van Lord Of The Rings. Mijn eerste reactie was dat ik mijn hart moest vasthouden. Hoe kon je nu zo’n fantastisch werk verfilmen zonder het kapot te maken? Maar de toen nog onbekende Peter Jackson wist het voor elkaar te krijgen. En hoe, het resultaat was zonder meer indrukwekkend. De verfilming gaf echt een gezicht aan de boeken, zonder die geweld aan te doen.
Vorig jaar las ik voor het eerst over de plannen die Steven Spielberg had met de verhalen van Kuifje. Wat hij precies van plan was wist ik niet, maar het feit de Spielberg Kuifje zelf wilde verfilmen betekende volgens mij dat hij er geen potje van wou maken. Dat hij het in deze live-animation vorm zou gieten was echter een totale verrassing voor me. En nu ik de film gezien heb kan ik alleen maar concluderen dat een andere techniek gewoon niet mogelijk was geweest.

Kuifje: Het Geheim Van De Eenhoorn is een schitterende film. Niet alleen voor fans. Kijkers die Kuifje nooit gelezen hebben, kunnen toch veel plezier aan de film beleven. Zij zien een soort Indiana Jones film met de technieken van Avatar, een spannende avonturenfilm met een hoog actietempo. Maar voor de Kuifjefans is er grote toegevoegde waarde. Dat begint al met het unieke eerbetoon van Spielberg aan Kuifjeschepper Hergé direct aan het begin van de film. Verder zit de film barstensvol met kleine en grote verwijzingen naar de boeken van Kuifje. Het zijn er zoveel dat ik ze bij eerste beschouwing niet eens allemaal ontdekt heb. Fans moeten deze film alleen daarom al meer dan één keer zien. De techniek is geweldig. Met uitzondering van de Jansen(s)s vond ik iedereen goed uit de verf komen. Alleen zij beiden zijn naar mijn smaak te gewoontjes neergezet, hun motoriek had nog veel stunteliger gemoeten. Een aanrader voor het hele gezin, deze film. Hulde aan Spielberg en Jackson (die de techniek verzorgde).