WATERGEEST

dagboek van een early vutter


Een reactie plaatsen

Zelfportret Bob Dylan zoals het ooit bedoeld was

Net nog tegen een vriend gekeyboard dat ik niet zo veel met oude muziek heb, krijg ik voor mijn jaardag van mijn zoon Another Self Portrait van Bob Dylan. Voor de kenners: twee cd’s met vooral oefenopnamen voor de plaat Self Portrait. Niet dat ik die toen zo heel slecht vond, maar ik ben wel na New Morning afgehaakt als fan. Zodat voor mij het voortreffelijke album John Wesley Harding altijd de mooiste plaat van Dylan is gebleven. Deze laatste bootleg-uitgave laat horen hoe leuk die oefenopnamen zijn, niet zo clean als de studioversie. Heerlijk eenvoudige en/of rauwe liedjes. Werkelijk schitterend zijn de twee totaal verschillende versies van het nummer Little Sadie. Je vraagt je af of Dylan niet de tweede versie op Self Portrait had moeten zetten. Hoe het ook zij, dit is toch Dylan zoals Dylan bedoeld was, in een klein rokerig zaaltje achteraf met alleen een gitaar. Niet meer zo’n lol gehad met een Dylan bootleg sinds het geweldige album The Basement Tapes.

Advertenties