WATERGEEST

dagboek van een early vutter


1 reactie

Vierde album vakantie 2015 gereed: fietsen langs het kanaal van Nantes naar Brest

Fietsen langs oude kanalen is echt een hobby van ons geworden. Het is lekker vlak en met warm weer lommerrijk en verkoelend. Er is altijd wat te zien, meestal bootjes. Maar in dit geval niet, want het traject dat wij gefietst hebben, was vrijwel geheel onbevaarbaar, doordat de sluizen buiten gebruik waren of zelfs gedeeltelijk ontmanteld, of doordat het kanaal was dichtgeslibd. Toch lagen er soms boten tussen stukken die niet bevaarbaar waren, vermoedelijk vakantieverblijven of gewoon vergeten. In 1923 werd het kanaal afgesloten door de aanleg van de stuwdam voor het meer van Guerledan.
Officieel is het kanaal tussen het meer van Guerledan en Brest bevaarbaar, maar bij één sluis ontbrak zichtbaar al lange tijd een deur, dus dat is verouderde informatie. Van het meer richting Nantes is de situatie tot aan Rohan ronduit beroerd. Dichtgeslibde stukken tot aan Pontivy, compleet drooggevallen trajecten na Pontivy, en overal ontbrekende of defecte sluisdeuren. Verder dan Rohan zijn we niet gefietst, maar daar lag een groot, modern schip aan de kade, dus waarschijnlijk is de rest wel in orde. Zo’n kanaal in verval is wel heel schilderachtig. Dit jaar hopen we er weer een te bezoeken.
Klik hier voor het fotoalbum of kijk bij Fotoalbums in het menu.

Advertenties


Een reactie plaatsen

Derde fotoalbum van 2015 gereed: Gite Le Rose bij Lac de Guerledan

Het duurt even misschien, maar dan heb je ook wat. Namelijk een fotoalbum van de vorige zomervakantie. Het is het eerste album van ons tweewekelijks verblijf aan de noordkant van het Lac de Guerledan. Dat meer vormt de grens tussen twee provincies, namelijk Cotes-d’Armor in het noorden en Morbihan in het zuiden. Het gebied is vrij toeristisch, maar ons huisje lag aan een stil weggetje, dat nog stiller was omdat het in verband met de verwachte drukte voor het drooggevallen meer in beide richting afgesloten was. Het huisje was tweepersoons, met een etra slaapbank zodat er vier mensen kunnen verblijven. Zou ik overigens niemand aanraden. De ramen zaten alleen maar aan de zuidkant wat geen probleem was omdat er aan de noordkant niets was te zien. Vanaf onze ruime veranda keken we vrij uit over de landerijen van de eigenaar. In het grasland liep het Friese paard met artritis dat we Nelly gedoopt hebben. Het beest werd altijd vergezeld door een kraai die we Karel gedoopt hebben. Qua veranda en uitzicht was dit een van de leukste huisjes ooit. En erbij kregen we de verhalen van eigenaar Steve Francis die musicus was. Hij trad nog af en toe op in clubs en op festivals in de buurt.
Klik hier voor het album of kijk bij Fotoalbums in het menu.


Een reactie plaatsen

Weerzien met de Baie des Trépassés in tweede album Bretagne

Zo’n vijftig jaar geleden ging ik met mijn ouders naar Bretagne. We reden dat in één dag met een volgeladen DAF 750. Gaar waren we toen we op de camping bij Mur-de-Bretagne aankwamen. Zelf heb ik er een hekel aan om grote afstanden te rijden tijdens mijn vakantie, maar mijn vader draaide zijn hand niet om voor ritje van 200 km. Zo gingen we dus op een dag naar de Pointe du Raz, het meest zuidwestelijke puntje van Bretagne. Dat is op zich een belevenis. Maar wat echt een verpletterende indruk op me maakte, was de Baie des Trépassés. Je rijdt van beide kanten met een bocht naar de baai toe en dan heb je ineens een schitterend uitzicht over een prachtige baai. Het was winderig en somber weer. En het hotel zag er vervallen en verlaten uit. En dat dan in de baai van de overledenen. Mijn puberale fantasie sloeg op hol en ik had het idee dat ik in een Hitchcock film zat of in een boek over Hercule Poirot of Maigret. Een heerlijke sfeer die altijd is blijven hangen. Tegenwoordig drijft Bretagne op het toerisme. Er staan nu twee flinke hotels die het volgens mij prima doen. Veel overledenen zullen er ook niet aanspoelen vandaag de dag. De naam schijnt trouwens verkeerd uit het Bretons vertaald te zien. Het zou eerder gaan om een punt waar de overleden druïden scheep gingen naar de andere wereld.
Wil je het fotoalbum over de westkant van Bretagne bekijken, klik dan op Fotoalbum vakantie 2015 Plovan deel 2 of ga naar de pagina Fotoalbums (zie het menu).


1 reactie

Eerste fotoalbum van Zuidwest-Bretagne is gereed

Tot de goede voornemens voor dit jaar behoorde het maken van de fotoalbums van onze zomervakantie van 2015. Hoeveel voornemens waard zijn blijkt uit het feit dat ik me vorig jaar had voorgenomen om de albums direct na de vakantie te maken. Er is iets wat me tegenhoudt, kennelijk. Ik vermoed dat het de hoeveelheid werk is. Toen we de foto’s nog analoog inplakten, was het trouwens al een hoop werk. We liepen ongegeneerd een aantal jaren achter. Meestal was de kerstvakantie de tijd om er eens flink aan te trekken. Maar dat is dit jaar dus niet gelukt.
In 2015 waren we in Bretagne, o.a. een week in het zuidwestelijke puntje. Ik had me voorgenomen om niet veel foto’s te maken (weer zo’n voornemen). Maar het bleken er meer dan ooit. Normaal leidt een week vakantie tot één album vol foto’s. Deze keer heb ik twee albums nodig. Er was dan ook veel te zien en het was elke dag mooi weer. We hebben maar één keer regen gehad en dat was aan het eind van de dag. Het eerste album is nu af. Het bevat de foto’s die gemaakt zijn tijdens uitstapjes ten oosten van het plaatsje Plovan, waar we een ruim huis gehuurd hadden. Er liggen daar kustmeren, drasgebieden, stranden met zwemverboden en restanten van de Duitse bezetting, gezellige kerkjes en ruïnes, menhirs en hunnebedden, en natuurlijk de vuurtoren in Penmarc’h. Koereigers waren dit jaar de opvallendste dieren. En niet te vergeten de adder waar ik bijna bovenop ging staan. Die was te snel weg en staat dus niet in het album. Bekijk het album hier of kijk op de pagina Fotoalbums.