WATERGEEST

dagboek van een early vutter


2 reacties

Een enigszins natte week in South Hams, Devon, Engeland

Onze laatste zomervakantie is alweer verbleekt in het geheugen, maar gelukkig is het eerste fotoalbum nu ook digi-gereed, zodat alles wat opnieuw voor onze geest staat openbaar is. Afgelopen zomer waren we in Devon in Zuid-West Engeland. Ons eerste huisje heette The Old Stables en lag in een sub-gehucht vlakbij het plaatsje Diptford. Dat rurale zuiden van Devon heet South Hams. Op een of andere manier hebben we dat geweten. Bijna alle wegen daar zijn precies één auto breed, met sporadisch passeerplekken die volgens ons geen twee auto’s breed zijn, maar op mirakuleuze wijze hebben we geen werk voor de uitdeukerij mee teruggebracht. Helaas hebben we ons niet ten volle in het gebied kunnen onderdompelen, omdat er twee dagen met klassiek Engels weer voorbij kwamen. Maar de eerste week moesten we toch een beetje uitrusten van de reis (op vrijdag gaat kennelijk iedereen in Zuid-Engeland naar Devon en Cornwall, en dan niet met de trein) en de banken in The Old Stables nodigden gewoon uit tot lekker lui lezen, wat we dan ook vol overgave gedaan hebben.
Niet heel ver van ons huisje lag een interessant landgoed, Dartington Hall, waar je leuk zou moeten kunnen wandelen. Een ander object van verlangen was de South Devon Railway van Buckfastleigh naar Totnes. In Staverton bleek een leuk tussenstation te liggen vanwaar je de wandeling zou kunnen starten. Maar goed dat we dat gedaan hebben want anders was een van de twee er misschien bij ingeschoten door de regendagen. Wandelend langs de rivier de Dart zagen we twee keer een stoomtrein voorbij komen wat danig aan de feestvreugde bijdroeg op de verder toch al aangename dag.
De enige kustwandeling die we konden maken was die bij Noss Mayo, een gouden greep, want het leverde ons een plaatsvervangende impressie van de zuidkust op. Het lieflijke dorpje, waar zonder meer een detective gefilmd zou kunnen worden, ligt aan de monding van de minder bekende rivier de Yealm. Niettemin hadden we sterk de indruk dat alle zeilbootjes van al die mensen die ons onderweg opgehouden hadden met hun files precies daar lagen. Het waren er in elk geval heel veel. Wel begrijpelijk want we kunnen ons de charmes voorstellen van het niet hebben van een zeilbootje aldaar.
Onze laatste grote tocht begon in Dittesham aan de river de Dart bij een veerpontje dat ons naar Greenway aan de overzijde bracht. Daar lag Greenway House, waar Agatha Christie heeft gewoond. Naar ons idee woonde zij vooral in haar boeken dus dat huis hebben we links laten liggen. Na een flinke tippel hoorden we in de buurt van Kingswear het geruststellende geluid van een stoomlocomotief. Het was die van de Paignton and Dartmouth Steam Railway wat volgens mij het grootste stoomtraject van heel het nog-verenigd koninkrijk is. Het eindstation heet Kingswear for Dartmouth. Je kon vroeger daar met de stoomboot van dezelfde maatschappij oversteken. Nu zijn er diverse pontjes. Na Dartmouth was het nog flink voortstappen, maar de dag was zeker een hoogtepunt.
Heb je ook zin in een vakantiehuisje in Zuid-West Engeland? We kunnen verhuursite Helpful Holidays van harte aanbevelen. Correcte informatie en behulpzaam. En soms ook betaalbaar.
Hier is de link naar het fotoalbum devon 2017 week 1. Je kunt de fotoalbums ook in het menu rechts vinden.

Advertenties


Een reactie plaatsen

Een huisje als een space shuttle in de Cantal

Om nog even te oefenen met het opzetten van een online album, wat een gepriegel op de vierkante pixel kan zijn, besloot ik een ouder album onder handen te nemen. Dat moest namelijk toch nog een keer. Het is het eerste album van 2013 geworden. Toen zaten we o.a. in de Cantal, een schitterend gebied met oude vulkanische bergen. Het huisje was heel bijzonder, een oude schuur die verbouwd was tot een modern strak vakantiehuis dat me aan de neus van een space shuttle deed denken. En toch viel het in tegenstelling tot moderne architectuur helemaal niet uit de toon in het landschap. Nog nooit hebben we zo’n indrukwekkend uitzicht gehad. Jammer is alleen dat de ramen rondom niet op zithoogte zitten, je moet gaan staan om van het uitzicht te kunnen genieten. Maar we konden vrijwel iedere dag buiten op het terras eten, dus het was geen probleem. Op de begane grond zijn twee slaapkamers en een badkamer. Dat daar vroeger de stal was, kon ik nog een klein beetje ruiken. Er hing een eigenaardige geur, niet direct vies, maar wel een beetje landelijk, zoals in een oude wijnkelder. Dankzij de dikke muren was de stilte ’s nachts overdonderend.
Bergen zijn niet mijn ding. Als je gaat wandelen ga je de helft van de tijd omhoog, wat heel vermoeiend is, en de andere helft kost me meestal mijn knieën. Toch vond ik het zonder meer de moeite waard. Het is een schitterend gebied. Alleen de hoogste toppen heb ik gemeden. We hebben nog geprobeerd de Puy Mary te beklimmen, maar mijn hoogtevrees won het dik van de uitdaging. Qua dieren waren de bijzondere Salers koeien opvallend en de Rode Wouw die daar prettig dik gezaaid is. Op een dag reden we parallel aan een dal en een wouw zweefde op ooghoogte met ons mee. Ik was zo verbijsterd dat ik vergat mijn camera te pakken. Dat zit me nog dwars.
Klik hier om het album te bekijken of ga naar de pagina Fotoalbums (in het menu).


Een reactie plaatsen

Fotoalbums

8 jaar geleden ontdekte ik de lol van het gedrukte fotoalbum. Goed, het kost meer dan foto’s afdrukken en die jaren later uit een schoenendoos vissen en opplakken in een album, maar het ziet er veel gelikter uit. Het is trouwens evengoed een hoop werk. En als je niet uitkijkt, raak je zo’n digitale schoenendoos nog kwijt ook. Maar ja, met vallen en opstaan lukt het tegenwoordig aardig. Ik laat de albums door CeWe maken via het Kruidvat. Gaat meestal in één keer helemaal goed. Een aardigheidje van het Kruidvat is dat je een afgedrukt album een week of zes online kunt bekijken. Zo kun je de albums delen met bekenden die je niet live lastig wilt vallen met zo’n fotoboek. Jammer genoeg werkt deze service van het Kruidvat zelden of nooit goed. Gelukkig heb ik een oplossing in huis waarmee ik in een avond een online fotoboek kan realiseren. Het eerste, van onze 2014 vakantie in de Morvan in Frankrijk, staat nu op de pagina Fotoalbums. Een primeur, want het album is nog niet eens gedrukt.