WATERGEEST

dagboek van een early vutter


3 reacties

Houten bureau van todo lijst afgevoerd

Sinds het overlijden van mijn ouders heb ik het oude bureau van mijn vader in huis. Elvin heeft het een poosje gebruikt, maar toen hij tijdelijk uithuizig was, is het een beetje in onbruik geraakt. Mijn vader had iets met dat bureau. Toen iedereen op zijn werk al een nieuw stalen bureau had, bleef hij halsstarrig vasthouden aan zijn houten bureau. Geen wonder natuurlijk dat hij dat reeds lang afgeschreven bureau bij zijn pensioenering mee naar huis kreeg. Hij heeft het nog jaren gebruikt als knutselbureau. Het linoleum blad zat dan ook vol gaatjes en brandplekken van het solderen.
Begin dit jaar vroeg ik mij af of mijn bureau ergonomie-technisch wel hoog genoeg was. Het bureau van mijn vader is 4 centimeter hoger. Ik besloot het oude houten bureau weer in gebruik te willen nemen. Maar er moest iets gebeuren aan het lelijke blad. Ik heb nog geprobeerd om de linoleumlaag er af te halen, maar dat was onbegonnen werk. De onvermijdelijke conclusie was om een nieuw blad te maken. Met stoute schoenen kocht ik achtereenvolgens een plaat multiplex en een coupon marmoleum. Na veel ontwijkende manoeuvres heb ik er uiteindelijk een blad van weten te maken. En het ziet er uit als op de tweede foto. Als ik over 3 maanden nog geen schrijnende rsi heb, is het een verbetering. Met een bladmaat van 170 x 90 cm heb ik in elk geval wel genoeg ruimte.

Advertenties


2 reacties

Renovatie vijvervlonder na meer dan een jaar voltooid

Vorig jaar moest ik de vlonder naast de vijver vervangen omdat het onderstel helemaal doorgerot was. Het is nog een wonder dat er toen niemand in de vijver gevallen is, zo los zaten de schroeven van de planken. Op 11 november 2010 zat het nieuwe onderstel in de grond. En toen viel de winter in. Anders was ik evengoed niet doorgegaan, want ik had mezelf een flinke slijmbeursontsteking bezorgd door langdurig met een zware rubberhamer op de palen te hengsten. Dat was kennelijk teveel voor mijn gestel. Overigens was ik toch al van plan de palen enige tijd te laten zitten zonder belasting, zodat zij zich goed konden zetten in het zand. Hoe hard je ook mept op die palen, er blijven altijd plekjes waar lucht opgesloten zit. Een maandje regen zorgt er dan voor dat alle gaatjes goed opgevuld worden.

Daarna braken er nog persoonlijke omstandigheden uit, gevolgd door enige vakanties en het langdradige zomerschilderwerk. Zodat ik per saldo pas deze november aan de plankjes toekwam. Maar die zitten er nu dan op en het geheel mag er zijn, al zeg ik het zelf. Ik ben weer helemaal in mijn knollentuin.