WATERGEEST

dagboek van een early vutter


2 reacties

Hoe sterk is de eenzame postzegelverzamelaar?

Postnl geeft tegenwoordig postzegelvelletjes uit van beroemde elpees uit de jaren 60. Omdat ik de laatste tijd nogal wat boeken verkoop die per post verzonden worden, heb ik veel postzegels nodig. Dus kocht ik de zegels van Golden Earring en Boudewijn de Groot. Gewoon omdat het voor de ontvanger leuker is als hij/zij een niet-standaard zegel op de envelop vindt, die vervolgens weer doorgegeven kan worden aan de ouderwetse vezamelaar die de zegels nog van de brieven afweekt met stoom. Of doen ze dat niet meer? Ik deed het vroeger wel in mijn zelfgehouden postzegelalbum. Maar toen was het niet moeilijk, er waren veel brieven en weinig zegels, dus je kreeg de boel makkelijk bij elkaar. Maar nu ligt dat allemaal anders. Bedrijven plakken nooit meer postzegels. Kerstkaartjes zijn verpest door die rottige zelfplakrommel. En hoeveel post krijgt een gemiddeld mens nog van andere gemiddelde mensen? Ik bedoel post met een gelikte zegel erop. Aldus alles overdenkend kreeg ik ineens een diepgeworteld medelijden met de echte postzegelverzamelaar in deze tijd van virtuele berichten en mediaal spektakel. Plechtig besloot ik op brieven uitsluitend nog verzamelwaardige zegels te plakken om zo de eenzame verzamelaar een riem door het hart te steken. Aljeblieft, doe dit na. Voor er weer iemand uitsterft.
Tip: het postzegelkopen is nog niet zo makkelijk als je denkt. Ga naar de site van Postnl en je vindt ze niet. Hier is de link: collectclub.postnl.nl. Klik links in het menu op Postzegels, dan op Nederland (alsof we hier Franse zegels verkopen) en dan op een jaar (bijv 2012 voor de nieuwste zegels). Succes, mede namens de eenzame verzamelaar.

Advertenties


Een reactie plaatsen

Top 2000 – weer tweeduizend keer diezelfde muziek als de vorige jaren

Vorig jaar keek ik nog met een schuin oog naar de top 2000 op tv. Maar dit jaar heb ik er echt moeite mee. Het is namelijk allemaal over- en overbekende muziek. Hits, dus stukgedraaid op radio en tv. Het gaat eigenlijk alleen nog om de wedstrijd. Wie staan er bovenaan? En klopt die selectie met de mijne? Zodat ik weet dat ik Jan Doorsnee ben? Of hoe zit dat? Zo langzamerhand begrijp ik het niet meer. Zelf ben ik altijd op zoek naar nieuwe muziek of toch minstens onbekende oude. Want het bekende werk ken ik nu wel. Wat beweegt mensen om zo in de oude muziek te blijven hangen? Ik heb het in elk geval niet. Een ding weet ik wel, de oudere jongeren die straks bij Matthijs van Nieuwkerk in de uitzending zitten, zijn de MAX-kijkers van morgen. Dat zijn ook mensen die in het verleden zijn blijven hangen. Soms begrijp ik dat wel een beetje. Ik verlang nog wel eens heel erg naar de tijd dat je op de tv aan een grote knop moest draaien om van Nederland 1 naar Nederland 2 te switchen. Maar zelf hang ik eigenlijk meer in de toekomst. Je hoort mij overigens niet zeggen dat dat normaal is.