WATERGEEST

dagboek van een early vutter


3 reacties

Ik heb een Upper Class Garden volgens William Hanson van de Daily Mail

Ja, het stond er echt. William Hanson, tuinexpert van de Daily Mail, deelt tuinen in drie categorieën in: Lower Class, Middle Class en Upper Class. In een Lower Class garden vind je weinig planten, maar veel beton en rotzooi (eufemistisch accessoires genoemd) die de hedendaagse tuincentra liever verkopen, zoals meubels, tuinkabouters, snuisterijen, hangmandjes met eenjarige troep, schilderijen en allerlei lampen. Een Middle Class Garden bevat nog wel planten, maar de aarde rond elke plant is zichtbaar en alles staat netjes in het gelid. Verder is er veel gras. Het toppunt van de Middle Class garden is de buitenkeuken. De Upper Class garden daarentegen toont geen gras of aarde. Alles is bedekt met heel veel verschillende planten, struiken en bomen die met elkaar wedijveren om een plekje. Een woeste natuurvijver zonder vissen hoort erbij. De Upper Class garden brengt de strijd om het bestaan in de jungle naar de achtertuin (die overigens al gauw enige hectares groter is dan de mijne, maar dat terzijde). Ik zou er nog aan toe kunnen voegen dat de enige plekjes kale grond die je ziet door de kat zijn blootgewoeld om er te schijten.
En wat heb je dan? Verdomd als het niet waar is, dan heb je exact mijn tuin. Yes yes yes, ik heb een Upper Class tuin. Minstens honderd verschillende soorten planten die met elkaar in een felle strijd verwikkeld zijn om het beste plekje. Oké, ik heb een oud speelhuisje dat helemaal overwoekerd is door klimplanten. De Engelsen noemen dat een Folly. Als het bescheiden van omvang is en niet extravagant, dan mag dat van Hanson, mits het ten dienste staat van de planten. Dus het speelhuisje kan ik laten staan. Alleen die tuinkabouter in lotushouding zal ik maar gauw afbestellen, want daarmee zak ik meteen terug naar Lower Middle Class.

Advertenties


2 reacties

Renovatie vijvervlonder na meer dan een jaar voltooid

Vorig jaar moest ik de vlonder naast de vijver vervangen omdat het onderstel helemaal doorgerot was. Het is nog een wonder dat er toen niemand in de vijver gevallen is, zo los zaten de schroeven van de planken. Op 11 november 2010 zat het nieuwe onderstel in de grond. En toen viel de winter in. Anders was ik evengoed niet doorgegaan, want ik had mezelf een flinke slijmbeursontsteking bezorgd door langdurig met een zware rubberhamer op de palen te hengsten. Dat was kennelijk teveel voor mijn gestel. Overigens was ik toch al van plan de palen enige tijd te laten zitten zonder belasting, zodat zij zich goed konden zetten in het zand. Hoe hard je ook mept op die palen, er blijven altijd plekjes waar lucht opgesloten zit. Een maandje regen zorgt er dan voor dat alle gaatjes goed opgevuld worden.

Daarna braken er nog persoonlijke omstandigheden uit, gevolgd door enige vakanties en het langdradige zomerschilderwerk. Zodat ik per saldo pas deze november aan de plankjes toekwam. Maar die zitten er nu dan op en het geheel mag er zijn, al zeg ik het zelf. Ik ben weer helemaal in mijn knollentuin.